Thaipat Institute becomes the GRI Training Partner in Thailand
Thaipat Institute has entered into an agreement with Global Reporting Initiative (GRI) to deliver and promote GRI Certified Training Programs in Thailand. The agreement will also let Thaipat Institute to provide certified training activities in Indonesia and Malaysia.
The GRI Certified Training Program was launched in 2007. The program helps participants to understand and coordinate the GRI sustainability reporting process. It is suitable for all organizations that want to learn more about GRI and sustainability reporting.
Sustainability reporting can be considered as synonymous with other terms for non-financial reporting; triple bottom line reporting, corporate social responsibility (CSR) reporting, and more. It is also an intrinsic element of integrated reporting; a recent development that combines the analysis of financial and non-financial performance.
An increasing number of companies and organizations want to make their operations sustainable. Establishing a sustainability reporting process helps them to set goals, measure performance, and manage change.
“Sustainability report is an organizational report that gives information about economic, environmental, social and governance performance, and becomes the key platform for communicating positive and negative sustainability impacts,” said Pipat Yodprudtikan, Director of Thaipat Institute.
“To produce a regular sustainability report, organizations set up a reporting cycle – a program of data collection, communication, and responses. This means that their sustainability performance is monitored on an ongoing basis. Data can be provided regularly to senior decision makers to shape company strategy and policy, and improve performance. Sustainability reporting is therefore a vital step for managing change towards a sustainable global economy,” he added.
As the GRI Training Partner, Thaipat will now be able to provide certified training course with training material approved by GRI. The course explains the GRI sustainability reporting process that enables participants to produce first GRI report or transform an existing CSR report into the GRI format.
The course will deliver knowledge on sustainability context & drivers of reporting organization, major potential benefits and challenges of reporting process, links between organizational activities and their economic, social, and environmental impacts, how to identify and prioritize stakeholders for engagement process, and tool to select relevant topics and material indicators to report on. Participants will also receive a certificate directly from GRI after completing the course and feedback questionnaire.
About Thaipat Institute
Thaipat Institute is the public-interest organization established in 1999 with its aim mainly in promoting corporate sustainability and socially responsible practices in business organizations. The area of works covers research, training, and consulting for private sector on corporate social responsibility (CSR) underlying in the sustainability context. Thaipat Institute also becomes a GRI organizational stakeholder (OS) since 2010.
About The Global Reporting Initiative (GRI)
GRI has provided a comprehensive Sustainability Reporting Framework that is widely used around the world since 1999. The cornerstone of the Framework is the Sustainability Reporting Guidelines. As a result of the credibility, consistency and comparability it offers, GRI’s Framework has become a de facto standard in sustainability reporting. This framework sets out the principles and indicators that organizations can use to measure and report their economic, environmental, and social performance.
Online voting for ANN logo contest opens
The online voting for Asia News Network’s logo contest is now open with entries from across the world are vying for the main prize of US$3,000 under the theme “Emerging Asia”.
Majority of the entries came from Southeast Asia, with the Philippines accounting for 31 per cent of total submissions.
ANN’s server was swamped on Sunday, March 31, the last day in the month-long period of submission, as contestants tried to beat the deadline.
More than 1,000 entries have been received including those from Singapore, Indonesia, Thailand, Japan, Nepal, India, Vietnam and as far as the US, Belgium, Great Britain and Mexico.
“Most of the entries reflect quite a good understanding of the dynamism of Asia and it was very interesting how they symbolized Asia’s leap forward on the global stage,” said Mr Pana Janviroj, ANN executive director.
The elimination round will be conducted via online voting from April 3-19. Only one winner will be picked from 20 finalists.
“The editors will definitely have a hard time picking the winner in this eagerly awaited event,” said Mr Janviroj, who will serve as one of the judges in the final round together with other ANN editors and select art directors.
The judging will coincide with the annual board meeting in Phnom Penh, Cambodia, on April 30. The winner will be selected according to relevance (60%), technical elements (20%) and creativity (20%).
The public can vote online at: http://www.asianewsnet.net/vote.html.
ANN, founded in 1998, is the world’s most active newspaper alliance with 22 member newspapers in 19 countries. The alliance provides avenues for cooperation among Asian press under the motto “We Know Asia Better”. The members are China Daily, The China Post, The Yomiuri Shimbun and The Japan News (Japan), The Island (Sri Lanka), The Statesman (India), The Korea Herald, The Straits Times (Singapore), The Nation (Thailand), Vietnam News, The Daily Star (Bangladesh), the Philippine Daily Inquirer, The Jakarta Post (Indonesia), The Star and Sin Chew Daily (Malaysia), The Kathmandu Post (Nepal), Vientiane Times (Laos), Rasmei Kampuchea (Cambodia), The Brunei Times, Kuensel (Bhutan), Daily Eleven (Myanmar), and Dawn (Pakistan). Aside from its website (www.asianewsnet.net) and news services, it also publishes AsiaNews magazine, which will go fully digital this month.
View :108กระทรวงวิทย์ฯ เร่งผลักดันช่วยเหลือ SMEs พร้อมจับมือผู้เชี่ยวชาญอุตสาหกรรมอาหารเกษตรฯ จากเนเธอร์แลนด์อัพเกรดผู้ประกอบการไทยรับมือAEC
นายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เร่งผลักดันนโยบายช่วยเหลือผู้ประกอบการ SMEs โดยได้มอบหมายให้ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช./วท.) ลงนามความร่วมมือขยายกรอบการทำงานร่วมกันระหว่าง เครือข่ายผู้เชี่ยวชาญอุตสาหกรรมจากเนเธอร์แลนด์(พัม/PUM) และโครงการสนับสนุนการพัฒนาเทคโนโลยีของอุตสาหกรรมไทย หรือ ITAP เพื่อให้ผู้ประกอบการไทยมีศักยภาพการผลิตที่สามารถแข่งขันได้ในระดับนานาชาติ พร้อมรับมือการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน (AEC) ทั้งนี้ เนเธอร์แลนด์มีความเชี่ยวชาญหลายด้าน โดยเฉพาะทางด้านอาหารและการเกษตร ซึ่งตรงกับสินค้าและผลิตภัณฑ์หลักของไทย การร่วมมือกับเนเธอร์แลนด์ในครั้งนี้จะเป็นการเร่งช่วยให้เอกชนไทยสามารถนำองค์ความรู้ทั้งวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไปเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันในตลาดอาเซียนต่อไป โดยตั้งเป้าหมายในการช่วยเหลือผู้ประกอบการ SMEs จำนวน 50 รายต่อปี คิดเป็นมูลค่าโครงการกว่า 30 ล้านบาท ทั้งนี้ สวทช./วท. จะให้การช่วยเหลือค่าดำเนินการแก่ผู้ประกอบการรายละไม่เกิน 50% หรือไม่เกิน 400,000 บาทต่อหนึ่งโครงการ
ดร.ณรงค์ ศิริเลิศวรกุล รองผู้อำนวยการ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ และผู้อำนวยการศูนย์บริหารจัดการเทคโนโลยี (ทีเอ็มซี/สวทช.) กล่าวว่า “โครงการสนับสนุนการพัฒนาเทคโนโลยีของอุตสาหกรรมไทย หรือ ITAP (Industrial Technology Assistance Program) มีภารกิจในการให้คำปรึกษาแก่ภาคเอกชนในการพัฒนาเทคโนโลยีการผลิต การจัดการเชิงลึก และการวิจัยพัฒนาผลิตภัณฑ์อย่างครบวงจร โดยที่ผ่านมาโครงการ iTAP/สวทช. ได้ช่วยเหลือผู้ประกอบการ โดยให้บริการปรึกษาทางเทคโนโลยี และเข้าไปวิเคราะห์ปัญหาทางเทคนิคเบื้องต้นแล้วไม่ต่ำกว่า 5,100 บริษัท และจัดทำโครงการเพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาทางเทคโนโลยีการผลิตและการจัดการในเชิงลึกมาแล้วไม่น้อยกว่า 3,900 โครงการ ในขณะเดียวกัน สวทช.ได้สร้างเครือข่ายผู้เชี่ยวชาญทั่วประเทศ ผ่านเครือข่ายสำนักงาน iTAP ทั้งหมด 11 แห่งทั่วประเทศ เพื่อเป็นแรงผลักดันให้เกิดการขับเคลื่อนทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็วแม่นยำและมีประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนี้ สวทช. ยังให้การสนับสนุนด้านการเงินแก่ผู้ประกอบการโดยให้เงินอุดหนุนและเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำสำหรับการวิจัยและพัฒนา อีกด้วย
ซึ่งที่ผ่านมา โครงการ iTAP/สวทช. ร่วมมือกับ พัม/PUM มาเป็นระยะเวลาหนึ่งในการเชื่อมโยงความต้องการในการยกระดับและพัฒนาเทคโนโลยีของ SMEs ไทย โดยมีโครงการเกิดขึ้นภายใต้ความร่วมมือดังกล่าวแล้วทั้งสิ้น 20 โครงการ ซึ่งเป็นโครงการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่หรือเพิ่มมูลค่าของผลิตภัณฑ์เดิมโดยใช้เทคนิคและความรู้เฉพาะทางที่ไม่มีอยู่ในประเทศไทย เช่น การพัฒนาอิฐชีวภาพเพื่อช่วยในการบำบัดน้ำโดยใช้ความรู้ทาง Bio-organism การออกแบบระบบการผลิตแป้งมันสำปะหลัง วิธีการสกัดกลิ่นและการเก็บกลิ่นในใบชา เป็นต้น ซึ่งโครงการเหล่านี้ ผู้เชี่ยวชาญของ พัม/PUM นอกจากจะให้คำปรึกษาทางด้านเทคโนโลยีแล้ว ยังได้ถ่ายทอดเทคนิคและความรู้ต่างๆ ในโรงงาน อาทิ ด้านการบริหาร จัดการ การตลาด ฯลฯ จากประสบการณ์ตรงในการทำงานในโรงงานของผู้เชี่ยวชาญมาไม่น้อยกว่า 30 ปี”
ดร.ณรงค์ฯ กล่าวเพิ่มเติมว่า “สำหรับความร่วมมือในครั้งนี้ โครงการ iTAP/สวทช. ตั้งเป้าหมายในการช่วยเหลือผู้ประกอบการ SMEs จำนวน 50 รายต่อปี โดยเริ่มจาก 35 รายในปี พ.ศ. 2556 คิดเป็นมูลค่าโครงการกว่า 30 ล้านบาท โดยทางหน่วยงาน พัม/PUM จะส่งผู้เชี่ยวชาญจากประเทศเนเธอร์แลนด์เข้ามาให้คำปรึกษากับ SMEs ไทยตามความต้องการอุตสาหกรรมที่ผู้ประกอบการได้แจ้งไว้ ทั้งนี้ iTAP จะจัดส่งเจ้าหน้าที่เข้าไปร่วมวิเคราะห์ความต้องการเบื้องต้นให้ และอำนวยความสะดวกในการสมัครเข้าร่วมโครงการกับ พัม/PUM เพื่อให้มีความเข้าใจตรงกันและระบุปัญหาได้อย่างถูกต้องและชัดเจน และเมื่อ SMEs ได้รับการพิจารณาเข้าร่วมโครงการแล้ว โครงการ iTAP/สวทช. จะสรรหาผู้เชี่ยวชาญไทยมาช่วยประกบผู้เชี่ยวชาญจากเนเธอร์แลนด์เพื่อให้การถ่ายทอดความรู้บรรลุวัตถุประสงค์สูงสุด และเมื่อดำเนินโครงการเสร็จสิ้น iTAP จะให้การสนับสนุนด้านการเงินในการทำโครงการ ไม่เกิน 50% ของค่าใช้จ่ายในโครงการ และไม่เกิน 400,000 บาทต่อโครงการ หากผู้ประกอบการรายใดสนใจที่จะพัฒนาสินค้า/ผลิตภัณฑ์ เพื่อเป็นเส้นทางลัดในการเตรียมรับมือเศรษฐกิจ AEC สามารถติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มได้ที่ Call Center 0 2564 8000 “ดร.ณรงค์ ฯ กล่าว
View :167ม.หอการค้าไทย จับมือ ARiP มอบรางวัล 10 สุดยอดองค์กรธุรกิจไทย Thailand Top Company Awards 2013
ม.หอการค้าไทย ร่วมกับ นิตยสาร Business+ ในเครือบริษัท เออาร์ไอพี จำกัด (มหาชน) (ARiP) จัดอันดับ 10 สุดยอดองค์กรธุรกิจ มอบรางวัล Thailand Top Company Awards 2013 เพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งความภาคภูมิใจในความสำเร็จขององค์กรธุรกิจไทย ที่มีศักยภาพการดำเนินธุรกิจและมีหลักธรรมาธิบาลความรับผิดชอบต่อสังคม เพื่อสร้างแรงบันดาลใจและแบบอย่างของวิธีคิดและวิธีปฏิบัติให้แก่ภาคธุรกิจ อันจะนำไปสู่การพัฒนาและเติบโตของเศรษฐกิจของประเทศไทยอย่างยั่งยืน
ผศ.ดร.เอกชัย อภิศักดิ์กุล คณบดีคณะบริหารธุรกิจ ม.หอการค้าไทย เปิดเผยว่า “เนื่องในโอกาสที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทยได้ก้าวเข้าสู่ปีที่ 50 และเป็นสถาบันการศึกษาที่ช่วยผลักดันภาคธุรกิจ สังคมและเศรษฐกิจของประเทศให้มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง เช่น การจัดหลักสูตรการเรียนการสอนที่ตอบรับกับความต้องการของตลาด รวมถึงการจัดทำดัชนี้ชี้วัดผลทางเศรษฐกิจและสังคมต่างๆ เช่น ดัชนี้ชี้วัดความโปร่งใส ดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค รวมถึงการมอบรางวัล Thailand Top Company Awards 2013 ซึ่งถือเป็นหนึ่งในเป้าหมายของมหาวิทยาลัยในการส่งเสริมให้เศรษฐกิจมีความเข้มแข็งและเป็นดัชนีในการสร้างความเชื่อมั่นในการลงทุนในภาคธุรกิจโดยรวม ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งแรก โดยความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และนิตยสาร Business+ ในเครือบริษัท เออาร์ไอพี จำกัด (มหาชน) คัดเลือกสุดยอดองค์กรธุรกิจยอดเยี่ยม จาก 1,000 บริษัทที่มีรายได้สูงสุด ในปี 2554 แบ่งตามประเภทการดำเนินงานของธุรกิจ โดยอ้างอิงจากการจดทะเบียนธุรกิจ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์
ซึ่งนอกจากจะพิจารณาจากผลประกอบการและประเภทของธุรกิจแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือเกณฑ์การวัดเชิงคุณภาพ เช่น ต้องดำเนินธุรกิจด้วยศีลธรรม จริยธรรม และวัฒธรรม อันดีงามของสังคม ไม่กระทำการ หรือ สนับสนุน กิจกรรมใดๆที่ส่งผลเสียหายต่อธรรมชาติ สภาพแวดล้อม และชุมชน และต้องเป็นบริษัทที่ปฏิบัติตามหลักสิทธิมนุษยชนสากลอย่างเคร่งครัด เพื่อให้หลักเกณฑ์การพิจารณามีทั้งความเที่ยงตรง น่าเชื่อถือทั้งด้านตัวเลขผลประกอบการ และการดำเนินธุรกิจด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม
ด้าน นายปฐม อินทโรดม กรรมการผู้จัดการ บริษัท เออาร์ไอพี จำกัด (มหาชน) กล่าวว่า การมอบรางวัล Thailand Top Company Awards 2013 ในครั้งนี้ หวังให้เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์แห่งความสำเร็จขององค์กรธุรกิจในประเทศไทยที่ผ่านมาตรวัดทั้งผลสัมฤทธิ์เชิงประสิทธิภาพทางธุรกิจ ตลอดจนความพร้อมในเชิงคุณภาพ
“รางวัลนี้จะมอบให้กับองค์กรธุรกิจ ซึ่งตัดสินจากจากฐานข้อมูลบริษัทจดทะเบียนในประเทศไทยกว่า 583,000 บริษัท รวมถึงพิจารณาคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่คณะกรรมการกำหนด ครอบคลุมหลายประเภทอุตสาหกรรมทั้งด้านการผลิต อสังหาริมทรัพย์ ตัวกลางทางการเงิน การโทรคมนาคม เกษตรกรรม การบริการสุขภาพ โรงแรม ภัตตาคาร พลังงาน สาธารณูปโภค และกลุ่มบริการธุรกิจบันเทิง” นายปฐม กล่าว
สำหรับกำหนดการมอบรางวัล Thailand Top Company Awards 2013 ได้รับเกียรติจากนายจารุพงศ์ เรืองสุวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานมอบรางวัล ในวันพุธที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา 19.00-21.00 น. ณ ห้องแกรนด์ ฮอลล์ ชั้น 2 โรงแรมพลาซ่า แอทธินี กรุงเทพฯ ถนนวิทยุ
View :232Thailand’s ICT spending 2013 expected to grow 9.8 per cent
Thailand’s ICT spending in 2013 is expected to continue growing at 9.8 per cent to be US$21 billion as the total market value, increased from US$19.1 billion last year, according to IDC Thailand.
ICT Spending in 2013 will be boosted by both enterprise and consumer markets. IDC expected heavy investment to continue from the top spending verticals such as financial services, telecoms and government. Furthermore, ICT spending will also be fueled by heavy investment on 3G and telecom infrastructure.
Government sector are expected to continue rolling out initiatives to connect with Government Cloud (G-cloud) and Government Information Network (GIN) to align with Smart Thailand Master Plan, said Attaphon Satidkanitkul, research manger and consulting at IDC Thailand.
From this, the total IT market value would be US$12.5 billion and telecom spending, including service spending and network infrastructure (excluded CAPEX spending), would be US$8.5 billion.
Mobile data service is to lead telecommunication spending in Thailand in 2013 with the growth of 14 per cent. The total market value of mobile data service is expected to be more than US$1.7 billion that is included the factor of 3G on 2.1GHz network availability in second quarter.
Total telecom spending in Thailand in 2013 is expected to be US$8.5 billion with 4.4 per cent of growth rate. Around 53 per cent comes from mobile voice service, while 18 to 20 per cent comes from mobile data service.
Meanwhile, Thailand PC market in 2013 is expected to grow by less than 4 per cent with around four million units shipped in the market throughout this year.
IDC expects the growth of the PC market to slow considerably compared to past years. The Thailand PC market will likely expand only slightly and move toward flat growth in the future. Normally, Thailand PC market is around 4 million units, PC desktop is 1.5 million units and laptop 2.5 million units.
Meanwhile, Thailand’s smartphone market to expand 40 per cent year-on-year to reach 7.3 million units. The tablet market will also grow at a similar rate with total shipment of 3.5 million units.The two main platforms of smart devices are Android and iOS, meanwhile the other platforms included Windows Phone and BlackBerry are also the choices.
Top two paid applications on smartphone are game and social working. Top three free applications on smartphone are music, video, and news. Top two paid applications on tablet are game and music. Top three applications on tablet are entertainment, social networking, and video.
However, IDC forecasted that the growth of this year’s ICT market in Thailand will be largely driven by the four pillars shaping the future of the global ICT world – cloud, mobility, social business, and big data and analytics.
Moreover, IDC also predicted that the Thailand IT services market this year would grow by 14.2 per cent year-on-year to reach US$1.8 billion. The systems infrastructure market is expected to expand at 11 per cent this year with security software to experience the highest growth. And, the Information Management Analytics market is also expected to expand by 12 per cent year-on-year.
ไอบีเอ็มเผย 5 นวัตกรรมล้ำเปลี่ยนวิถีชีวิตคนในอีก 5 ปีข้างหน้า เทคโนโลยีก้าวล้ำจะนำเราไปสู่ยุคสมัยของระบบคอมพิวเตอร์ที่สามารถรับรู้รูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัสได้
ไอบีเอ็มเผย 5 นวัตกรรมที่จะเปลี่ยนอนาคตการทำงาน การใช้ชีวิต และการติดต่อสื่อสารของคนเราในอีก 5 ปีข้างหน้า ในรายงาน “ไอบีเอ็ม ไฟว์ อิน ไฟว์” หรือ “IBM 5 in 5” ฉบับล่าสุด
5 นวัตกรรมล้ำยุค ประกอบด้วย
Ø การสัมผัส: คุณจะสามารถสัมผัสผ่านโทรศัพท์ของคุณ
Ø การมองเห็น: ภาพหนึ่งพิกเซลจะมีคุณค่ามากกว่าหลายถ้อยพันคำ
Ø การได้ยิน: คอมพิวเตอร์จะได้ยินสิ่งที่สำคัญ
Ø การลิ้มรส: ปุ่มรับรสดิจิตอลจะช่วยให้คุณรับประทานอาหารอย่างชาญฉลาดขึ้น
Ø การดมกลิ่น: คอมพิวเตอร์จะสามารถดมกลิ่นได้
สิ่งที่ไอบีเอ็มกล่าวไว้ในรายงาน “ไอบีเอ็ม ไฟว์ อิน ไฟว์” ปีนี้ คือ นวัตกรรมคอมพิวติ้งซึ่งไอบีเอ็มเรียกว่าระบบที่มีกระบวนการรับรู้ หรือ Cognitive Systems ที่จะทวีบทบาทและเป็นรากฐานสำคัญของคอมพิวเตอร์ยุคใหม่ที่สามารถเรียนรู้ ปรับตัว รับรู้ และสัมผัสโลกของเราในแบบที่เป็นอยู่ได้ ในอีก 5 ปีข้างหน้า คอมพิวเตอร์จะสามารถเลียนแบบประสาทสัมผัสของมนุษย์ ทั้งรูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัส
นางพรรณสิรี อมาตยกุล กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไอบีเอ็ม ประเทศไทย จำกัด กล่าวว่า “ทุกปี นักวิทยาศาสตร์จากศูนย์วิจัยและพัฒนาของไอบีเอ็มทั่วโลกจะร่วมกันศึกษาความก้าวหน้าของเทคโนโลยีใหม่ๆ และคาดการณ์แนวโน้มทางด้านนวัตกรรมและเทคโนโลยีที่จะมีอิทธิพลต่อสังคมและธุรกิจโลก โดยจัดทำเป็นรายงาน “ไอบีเอ็ม ไฟว์ อิน ไฟว์” นำออกเผยแพร่ทั่วโลกติดต่อกันเป็นปีที่ 7 แล้ว สำหรับปีนี้ นักวิทยาศาสตร์ของไอบีเอ็มเน้นการศึกษาวิจัยเทคโนโลยีก้าวล้ำที่จะช่วยให้คอมพิวเตอร์สามารถรับรู้สิ่งต่างๆ รอบตัวและเลียนแบบประสาทสัมผัสทั้ง 5 ของมนุษย์ ซึ่งเป็นย่างก้าวสำคัญสู่ยุคสมัยใหม่ของคอม พิวติ้งที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิตเราในอนาคตอันใกล้นี้”
ต่อไปนี้เป็นข้อมูลคาดการณ์ของนวัตกรรม 5 ประการที่จะกำหนดอนาคตของเราใน 5 ปีข้างหน้า
การสัมผัส: คุณจะสามารถสัมผัสผ่านโทรศัพท์ของคุณ
ในอีก 5 ปีข้างหน้า อุตสาหกรรมต่างๆ จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ด้วยความสามารถในการ “สัมผัส” ผลิตภัณฑ์ผ่านอุปกรณ์พกพา ว่าที่เจ้าสาวจะสามารถเลือกชุดแต่งงานได้โดยสัมผัสเนื้อผ้าซาตินหรือผ้าไหมที่ใช้ตัดเย็บรวมถึงผ้าลูกไม้ที่ใช้คลุมหน้าได้จากหน้าจอแทบเล็ต ขณะที่แม่บ้านจะสามารถสัมผัสลูกปัดหรือเส้นไหมที่ใช้ถักทอผ้าห่มผืนใหญ่ซึ่งเป็นงานหัตถกรรมท้องถิ่นของชนพื้นเมืองในอีกซีกโลกหนึ่งได้ เพียงแค่ลากนิ้วผ่านหน้าจอโทรศัพท์
ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ของไอบีเอ็มกำลังใช้เทคโนโลยีการรับรู้โดยใช้แรงป้อนกลับ อินฟราเรด และความไวต่อแรงกด เพื่อพัฒนาแอพพลิเคชั่นสำหรับธุรกิจค้าปลีก การแพทย์ และอุตสาหกรรมอื่นๆ วัตถุทุกประเภทจะมีชุดรูปแบบของการสั่นไหวเฉพาะ ที่มอบประสบการณ์การสัมผัสสมจริงเวลาที่ผู้บริโภคลากนิ้วผ่านภาพสินค้าบนหน้าจออุปกรณ์พกพา เช่น การสั่นไหวสั้นๆ อย่างรวดเร็ว หรือการสั่นไหวที่แรงขึ้นและต่อเนื่องเป็นเวลานาน รูปแบบการสั่นไหวนี้จะกระตุ้นประสาทสัมผัสทางกายภาพของผู้บริโภคและช่วยจำแนกความแตกต่างระหว่างผ้าไหมกับผ้าฝ้ายหรือผ้าลินิน ทำให้ผู้บริโภครู้สึกราวกับได้สัมผัสกับวัสดุนั้นจริงๆ
การใช้เทคโนโลยีนี้อย่างกว้างขวางในอนาคต จะส่งผลให้โทรศัพท์มือถือกลายเป็นเครื่องมือที่เราใช้ปฏิสัมพันธ์กับโลกรอบๆ ตัว
การมองเห็น: ภาพหนึ่งพิกเซลจะมีคุณค่ามากกว่าหลายถ้อยพันคำ
ข้อมูลจาก Digital Media Analysis, Search and Management workshop, 2/27-2/28, 2012 และ You Tube ระบุว่าเราถ่ายภาพ 500,000 ล้านภาพต่อปี และทุกๆ นาที เราอัพโหลดวิดีโอ 72 ชั่วโมงไปยัง YouTube มูลค่าตลาดภาพเพื่อการวินิจฉัยทางการแพทย์ทั่วโลกก็เติบโตอย่างก้าวกระโดด ในขณะที่ทุกวันนี้ ข้อมูลส่วนใหญ่หรือเนื้อหาที่แท้จริงของภาพยังคงเป็นปริศนา เพราะคอมพิวเตอร์ยังมีเพียงความสามารถในการรับรู้จากข้อความหรือชื่อภาพที่เราตั้งให้เท่านั้น
ใน 5 ปีข้างหน้า นอกจากระบบต่างๆ จะสามารถตรวจสอบและรับรู้เนื้อหาของรูปภาพตลอดจนข้อมูลภาพได้แล้ว ยังจะสามารถแปลงพิกเซลให้กลายเป็นความหมาย และเริ่มตีความได้เหมือนที่คนเราทำเวลามองดูรูปภาพ ความสามารถที่ “เหมือนสมอง” นี้จะช่วยให้คอมพิวเตอร์สามารถวิเคราะห์คุณลักษณะต่างๆ เช่น สี รูปแบบพื้นผิว หรือข้อมูลบริบท และกลั่นกรองข้อมูลเชิงลึกจากสื่อที่เป็นรูปภาพ ซึ่งจะส่งผลกระทบอย่างมากต่ออุตสาหกรรมต่างๆ อาทิ วงการแพทย์ ธุรกิจค้าปลีก และเกษตรกรรม
ระบบคอมพิวเตอร์ที่มีความสามารถในการ “มองเห็น” และได้รับการ “ฝึกฝน” นี้ จะช่วยแพทย์วิเคราะห์และกลั่นกรองรายละเอียดที่ลึกซึ้งหรือไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าในภาพถ่ายทางการแพทย์ อาทิ ภาพถ่าย MRI ภาพจาก CT Scan ฟิล์มเอ็กซเรย์ และภาพอัลตราซาวด์ โดยจะช่วยแยกแยะความแตกต่างระหว่างเนื้อเยื่อปกติกับเนื้อเยื่อที่ติดเชื้อ และเชื่อมโยงสิ่งที่ตรวจพบเข้ากับข้อมูลเวชระเบียนและเอกสารอ้างอิงทางวิทยาศาสตร์จำนวนมหาศาล ช่วยให้แพทย์สามารถตรวจพบปัญหาของผู้ป่วยได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว
การได้ยิน: คอมพิวเตอร์จะได้ยินสิ่งที่สำคัญ
ภายในอีก 5 ปีข้างหน้า ระบบเซ็นเซอร์อัจฉริยะจะตรวจจับองค์ประกอบของเสียงต่างๆ เช่น ความดันของเสียง ความสั่นสะเทือน ความอัดแน่นในเนื้อวัตถุ และคลื่นเสียงที่มีความถี่หลายระดับ ในแนวทางที่คล้ายกับกับสมองของมนุษย์ และนำ “แบบแผนข้อเท็จจริง” อื่นๆ ดังเช่นข้อมูลภาพหรือสัมผัส เข้ามาพิจารณาประกอบกันเพื่อจำแนกและแปลความหมายของเสียงเหล่านั้นตามแนวทางที่เคยได้รับรู้ ในกรณีที่ตรวจพบเสียงใหม่ๆ ระบบก็จะสรุปข้อมูลอ้างอิงที่มีอยู่ พร้อมใช้ความสามารถในการจำแนกแบบแผนต่างๆ ช่วยให้เราสามารถเข้าใจความหมายของเสียงที่ไม่ได้เอ่ยออกมาเป็นคำพูดได้
เทคโนโลยีในการตรวจจับองค์ประกอบเสียงนี้ จะทำให้เราสามารถคาดการณ์เหตุอันตรายจากดินถล่มหรือต้นไม้ล้มในป่าเพื่อเตือนภัยได้อย่างทันท่วงที ทำให้พ่อแม่สามารถเข้าใจ “เสียงพูดของทารก” ในรูปแบบของภาษา ตีความพฤติกรรมหรือความต้องการของเด็กทารก เช่น สิ่งที่เด็กทารกต้องการสื่อสารจากเสียงพูดอ้อแอ้ ความรู้สึกร้อน เหนื่อย หิว หรือเจ็บปวดจากเสียงร้องงอแง เป็นต้น โดยระบบจะเชื่อมโยงข้อมูลเสียงเหล่านั้นเข้ากับข้อมูลเกี่ยวกับความรู้สึกและสรีรศาสตร์อื่นๆ เช่น อัตราการเต้นของหัวใจ ชีพจร และอุณหภูมิร่างกาย
ในอีก 5 ปีข้างหน้า ความสามารถในการวิเคราะห์น้ำเสียงและระดับเสียงสูง-ต่ำของคอมพิวเตอร์ จะช่วยให้เราเข้าใจอารมณ์ ความรู้สึก หรือแม้แต่สำเนียงที่ส่อถึงความลังเลในการสนทนาต่างๆ ช่วยให้เราสามารถปรับการสนทนาให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น หรือปรับปรุงแนวทางการปฏิสัมพันธ์กับผู้ใช้บริการของเจ้าหน้าที่ศูนย์บริการลูกค้า หรือช่วยให้การติดต่อสื่อสารกับคนต่างชาติ ต่างภาษา และต่างวัฒนธรรมเป็นไปอย่างราบรื่นขึ้น
ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ของไอบีเอ็มได้เริ่มบันทึกระดับเสียงต่างๆ ใต้ผิวน้ำในบริเวณอ่าวกัลเวย์ ประเทศไอร์แลนด์ โดยใช้เซ็นเซอร์ใต้น้ำตรวจจับคลื่นเสียงและส่งไปทำการวิเคราะห์ที่ระบบรับข้อมูล เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับเสียงและแรงสั่นสะเทือนของอุปกรณ์แปลงพลังงานคลื่น รวมถึงผลกระทบที่อุปกรณ์เหล่านี้มีต่อสัตว์ทะเล
การลิ้มรส: ปุ่มรับรสดิจิตอลจะช่วยให้คุณรับประทานอาหารอย่างชาญฉลาดขึ้น
ในอีก 5 ปีข้างหน้า คอมพิวเตอร์จะสามารถใช้อัลกอริธึมเพื่อระบุโครงสร้างทางเคมีที่แม่นยำของอาหาร ปฏิกิริยาที่สารเคมีต่างๆ มีต่อกัน ความซับซ้อนทางโมเลกุลของสารประกอบที่ก่อให้เกิดรสชาติ โครงสร้างที่เชื่อมโยงโมเลกุลเหล่านั้นเข้าด้วยกัน และสาเหตุที่ทำให้ผู้คนชื่นชอบรสใดรสหนึ่งเป็นพิเศษ ร่วมกับองค์ความรู้ด้านจิตวิทยาที่อธิบายรสชาติและกลิ่นที่มนุษย์ชื่นชอบ จากนั้นจึงนำไปเปรียบเทียบกับสูตรอาหารหลายล้านสูตร เพื่อคาดการณ์รสชาติที่ดึงดูดใจตลอดจนสร้างส่วนผสมของรสชาติแบบใหม่ เช่น รสชาติของเกาลัดคั่วที่ปรุงร่วมกับบีทรูทต้มสุก ไข่ปลาคาเวียร์ และแฮมตากแห้ง เป็นต้น
ระบบดังกล่าวจะนำเสนอรูปแบบการจับคู่อาหารที่แปลกออกไป ทั้งยังช่วยสร้างประสบการณ์ของรสและกลิ่นที่ดีขึ้น ช่วยให้เราสามารถปรุงอาหารเพื่อสุขภาพที่มีรสชาติถูกปากและถูกโภชนาการยิ่งขึ้น การสร้างสรรค์รสชาติแปลกใหม่จะทำให้เราอยากกินผักลวกต้มมากกว่าแผ่นมันฝรั่งอบกรอบ สำหรับผู้ที่มีความต้องการพิเศษในทางโภชนาการ เช่น ผู้ป่วยโรคเบาหวาน เทคโนโลยีดังกล่าวก็จะช่วยพัฒนารสชาติและสูตรอาหารที่หวานถูกปากแต่ช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ในขณะเดียวกัน
การดมกลิ่น: คอมพิวเตอร์จะสามารถดมกลิ่นได้
ในช่วงห้าปีข้างหน้า เซ็นเซอร์ขนาดจิ๋วในคอมพิวเตอร์หรือโทรศัพท์มือถือจะสามารถ “ดม” และจำแนกกลิ่นที่ปกติหรือผิดปกติ และวิเคราะห์ร่วมกับตัวบ่งชี้ทางชีวภาพและโมเลกุลนับพันในลมหายใจของเรา เพื่อบอกได้ว่าเรากำลังป่วยเป็นไข้หวัดหรือโรคอื่นๆ หรือไม่ เซ็นเซอร์นี้ยังจะช่วยให้แพทย์สามารถตรวจสอบและวินิจฉัยอาการของโรคต่างๆ เบื้องต้นได้ อาทิ ความผิดปกติของตับและไต โรคหอบหืด โรคเบาหวาน และโรคลมบ้าหมู รวมทั้งทำให้เกษตรกรสามารถวิเคราะห์สภาพดินที่ใช้ในการเพาะปลูก ความสามารถของเทคโนโลยีในตรวจวัดข้อมูลในพื้นที่ที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อน จะทำให้เราสามารถเข้าตรวจสอบปัญหาชุมชนแออัด สุขอนามัย และมลภาวะ เพื่อระบุปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ก่อนที่จะลุกลามเป็นปัญหาร้ายแรง ขณะที่การใช้เครือข่าย “Mesh” ไร้สายจะช่วยให้เซ็นเซอร์สามารถรวบรวมและตรวจวัดข้อมูลเกี่ยวกับสารเคมีต่างๆ พร้อมเรียนรู้และปรับเข้าหากลิ่นใหม่ๆ ได้ในขณะเดียวกัน
ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ของไอบีเอ็มได้เริ่มนำนวัตกรรมนี้ไปใช้ในการรับรู้สภาวะแวดล้อมและก๊าซเพื่ออนุรักษ์ผลงานศิลปะ และประยุกต์ใช้ในการแก้ปัญหาสุขอนามัยในสถานพยาบาล ซึ่งเป็นหนึ่งในปัญหาที่ท้าทายที่สุดของแวดวงการแพทย์ ดังกรณีของเชื้อแบคทีเรีย Staphylococcus aureus หรือ MRSA ที่มักพบทั่วไปบนผิวหนังและแพร่กระจายผ่านการสัมผัสโดยตรง เชื้อนี้สามารถต้านทานยาเมธิซิลลินและเป็นสาเหตุในการคร่าชีวิตผู้ป่วยที่พักรักษาตัวในโรงพยาบาลในสหรัฐฯ เกือบ 19,000 คน เมื่อปี 2548 ซึ่งต่อมาพบว่าวิธีหนึ่งที่สามารถใช้ในการต่อสู้กับเชื้อนี้ในสถานพยาบาลได้ คือ การกำหนดให้บุคลากรทางการแพทย์ทุกคนปฏิบัติตามแนวทางการรักษาสุขอนามัยในสถานพยาบาลอย่างเคร่งครัด แต่ในอีกห้าปีข้างหน้า เทคโนโลยีของไอบีเอ็มจะสามารถเข้ามาช่วย “ดม” พื้นผิวที่ผ่านการทำความสะอาดด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อโรค และระบุว่าห้องนั้นๆ สะอาดพอแล้วหรือยัง โดยที่บุคลากรและผู้ป่วยไม่ต้องเสี่ยงต่อการติดเชื้อ
View :458ดีแทค และ Kids Action for Kids จัดกิจกรรมผ่าตัดฟรีเด็กปากแหว่งเพดานโหว่ ครั้งที่ 7
ผ่าตัดครบ 120 ราย ในปี 2555 ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
ดีแทคผนึกกำลังทำความดี จับมือกับเยาวชนจากประเทศนอร์เวย์ Kids Action for Kids มูลนิธิสร้างรอยยิ้ม (Operation Smile) และสถานีวิทยุร่วมด้วยช่วยกัน ร่วมกันจัดกิจกรรม “ทำดีด้วยใจ เพื่อความสุขและรอยยิ้มของเด็กไทย” ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ เนื่องในวโรกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมายุ 85 พรรษา โดยความร่วมมือครั้งนี้ นับเป็นครั้งที่ 7 ที่ได้ร่วมกันระดมทุนเป็นค่าผ่าตัดฟรีแก่เด็กที่มีภาวะปากแหว่งเพดานโหว่ในประเทศไทย
ในปี 2555 ที่ผ่านมา ดีแทค และ Kids Action for Kids ตั้งเป้าในการรณรงค์หาทุนจากการทำกิจกรรมเพื่อช่วยเหลือน้องๆ ให้ได้ถึง 120 คน สำหรับในครั้งที่ 7 นี้ โครงการได้รับความร่วมมือจากทีมแพทย์และพยาบาลจาก ศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ทำการผ่าตัดฟรีให้แก่เด็กที่มีภาวะปากแหว่งเพดานโหว่เพิ่มอีก 35 ราย รวมทั้งสิ้นเป็นจำนวน 120 ราย บรรลุผลตามเป้าหมายที่ตั้งไว้
ทั้งนี้ ในช่วงแรกของปี ดีแทคได้รับความร่วมมือจากทีมแพทย์และพยาบาลอาสาจากโรงพยาบาลศรีนครินทร์ จังหวัดขอนแก่น ในการสนับสนุนการผ่าตัดน้องๆ จำนวน 85 คน ในเขตพื้นที่จังหวัดขอนแก่นและใกล้เคียง ผ่านการประสานงานของมูลนิธิ Operation Smile
นางสาวณัฐวรรณ ศศิพิบูลย์ ผู้อำนวยการอาวุโส ฝ่าย Social Responsibility บมจ.โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น หรือ ดีแทค กล่าวว่า “ในนามของดีแทค ขอแสดงความขอบคุณทีมงานจาก Kids Action for Kids ที่ช่วยระดมทุนจากการดำเนินกิจกรรมในประเทศนอร์เวย์เพื่อมาช่วยเหลือเด็กๆ ในประเทศไทย รวมทั้งขอขอบคุณทีมแพทย์และพยาบาลศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ จังหวัดนนทบุรี ที่ให้การสนับสนุนโครงการครั้งนี้เป็นอย่างดี ทำให้เราบรรลุเจตนารมณ์ที่ตั้งไว้”
ด้านนายมาร์ติน เบรคเก้ ประธานกลุ่มเยาวชน Kids Action for Kids กล่าวว่า “ดีแทค และ Kids Action for Kids มีเจตนารมณ์ที่สอดคล้องกันในการหาทางช่วยเหลือเด็กไทยที่ประสบปัญหาดังกล่าว จึงได้ร่วมกับเยาวชนจากนอร์เวย์ จัดกิจกรรมต่างๆ ตามโรงเรียนในประเทศนอร์เวย์ อาทิ การออกร้านจำหน่ายสินค้าหัตถกรรม ขายขนม เบเกอรี่ คุกกี้ บริการขัดรองเท้า ทำความสะอาดห้องน้ำ และกิจกรรมอื่นๆ เพื่อระดมทุน หารายได้มาสมทบทุนเป็นค่าผ่าตัดช่วยเหลือเด็กที่มีภาวะปากแหว่งเพดานโหว่ในประเทศไทย ที่ผ่านมากิจกรรมได้รับการสนับสนุนจากเพื่อนเยาวชน และผู้มีจิตกุศลในประเทศนอร์เวย์เป็นอย่างดี นอกจากนี้ ยังเป็นการแสดงให้เห็นถึงพลังและศักยภาพของเยาวชนที่สามารถร่วมกันทำสิ่งดีๆ เพื่อช่วยเหลือเยาวชนผู้ด้อยโอกาสได้ แม้ว่าจะต่างชาติต่างภาษากันก็ตาม
นอกจากจะเดินสายจัดกิจกรรมตามโรงเรียนต่างๆ ในประเทศนอร์เวย์แล้ว Kids Action for Kids ยังได้ประชาสัมพันธ์โครงการผ่านเว็บไซต์ http://www.kidsactionforkids.org เพื่อเป็นช่องทางการรับบริจาคทั้งในประเทศไทย และประเทศนอร์เวย์
ที่ผ่านมา ดีแทคและ Kids Action for Kids ได้ระดมทุนให้ความช่วยเหลือค่าผ่าตัดสำหรับเด็กจากทุกภูมิภาคทั่วประเทศแล้ว จำนวน 349 ราย เมื่อรวมกับการดำเนินโครงการในครั้งที่ 7 นี้ จะมีเด็กที่ได้รับการช่วยเหลือผ่าตัดฟรีรวมจำนวนทั้งสิ้น 384 ราย
ในภาพ – แพทย์หญิงกอบกุล จักรพันธุ์ ณ อยุธยา (ที่ 2 จากซ้าย) ศัลยแพทย์ตกแต่ง ศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน นางสาวณัฐวรรณ ศศิพิบูลย์ (ที่ 3 จากซ้าย) ผู้อำนวยการอาวุโส ฝ่าย Social Responsibility ของดีแทค นายแพทย์สุรสิทธิ์ ตั้งสกุลวัฒนา (ที่ 4 จากซ้าย) รองผู้อำนวยการฝ่ายการแพทย์ และนายมาร์ติน เบรคเก้ (ที่ 5 จากซ้าย) ประธานกลุ่มเยาวชน Kids Action for Kids
รายงานตรวจสอบการใช้งบประชาสัมพันธ์ กสทช.
โดย คณะทำงานติดตาม กสทช.
“จากการไปชี้แจงคณะกรรมาธิการวุฒิสภา มีถึง 3 คณะที่เห็นว่า กสทช. อ่อนการประชาสัมพันธ์ ทำให้สังคมไม่เข้าใจ ซึ่งที่ผ่านมา กทค. ไม่อยากใช้งบประมาณมาก และคิดว่ามีหน่วยงานประชาสัมพันธ์อยู่แล้ว ทำให้สังคมเข้าใจผิดเรื่องวิธีการประมูล”
คำกล่าวข้างต้นของ ดร.สุทธิพล ทวีชัยการ หนึ่งในคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคม (กทค.) ที่ดูแลด้านกฎหมายโทรคมนาคม พยายามชี้ให้เห็นว่าปัญหาและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่เกิดขึ้นทั้งก่อนและหลังการประมูล 3G มีสาเหตุหลักมาจากการที่ กสทช. ไม่ได้ทำการประชาสัมพันธ์ให้สังคมเข้าใจประเด็นที่มีความซับซ้อนอย่างการประมูลคลื่นความถี่ 2.1 GHz อย่างเพียงพอ คำสัมภาษณ์ดังกล่าวยังสะท้อนให้เห็นถึงความพยายามในการโยนปัญหาให้กับความไม่เข้าใจของสังคม และหลีกเลี่ยงการตอบข้อกังขาของสังคมที่สงสัยว่าเหตุใดจึงมีการออกแบบการประมูลที่จำกัดการแข่งขันและเอื้อประโยชน์ต่อภาคเอกชนมากกว่าปกป้องผลประโยชน์ของรัฐและประชาชน
คณะทำงานติดตาม กสทช. ได้ทำการศึกษางบประมาณโฆษณาประชาสัมพันธ์ที่ปรากฏในเอกสารการจัดซื้อจัดจ้างของ สำนักงาน กสทช. และพบว่าคำกล่าวอ้างของ ดร.สุทธิพลนั้นไม่เป็นจริง เนื่องจากสำนักงาน กสทช. ได้อนุมัติงบประมาณที่เกี่ยวข้องกับการโฆษณาประชาสัมพันธ์ระหว่างช่วงเดือนมิถุนายนถึงตุลาคม 2555 ไปมากกว่า 120 ล้านบาท (ดูตารางที่ 1) โดยแม้งบหลายส่วนจะไม่ระบุชัดเจนว่าใช้สำหรับการประชาสัมพันธ์การประมูล 3G แต่ก็คาดการณ์ได้จากการสำรวจสื่อโฆษณาประชาสัมพันธ์ในช่วงดังกล่าวว่างบส่วนมากถูกใช้เพื่อส่งเสริมการประมูล 3G เป็นหลัก
ตารางที่ 1: งบโฆษณาประชาสัมพันธ์ของ สำนักงาน กสทช. ระหว่างเดือนมิถุนายน-ตุลาคม 2555 โดยแบ่งตามประเภท
ประเภทการใช้งบประมาณประชาสัมพันธ์ จำนวน
งบซื้อพื้นที่เนื้อหาสื่อ 16,036,615
งบซื้อพื้นที่สื่อซึ่งไม่สามารถระบุได้ชัดว่าเป็นพื้นที่โฆษณาหรือเนื้อหา 73,060,604
งบจัดกิจกรรม (งานสัมมนาและนิทรรศการ) 34,734,365
งบซื้อสื่อสำหรับเผยแพร่ข้อมูลสำคัญให้กับผู้มีส่วนได้เสียและสาธารณะ 1,490,510
งบผลิตสื่อ 3,341,230
รวม 128,663,324
รายงานฉบับนี้มุ่งวิเคราะห์งบประมาณซื้อสื่อประชาสัมพันธ์ในรูปแบบต่างๆ ของ สำนักงาน กสทช. โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการประมูล 3G ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็น 5 ประเภทหลัก ตามข้อมูลที่ปรากฏในผลการจัดซื้อจัดจ้าง คือ 1. การซื้อเวลาหรือพื้นที่ในสื่อ เช่น การให้สัมภาษณ์ในนิตยสาร วิทยุ หรือโทรทัศน์ หรือการลงโฆษณาแฝง 2. การซื้อสื่อทั่วไป ซึ่งไม่สามารถระบุได้ชัดว่าประชาสัมพันธ์ในรูปแบบโฆษณาหรือเนื้อหาในสื่อ 3. การจัดเวทีสัมมนาและนิทรรศการต่างๆ 4. การประชาสัมพันธ์เพื่อแจ้งข้อมูลสำคัญให้กับประชาชน อาทิ การจัดรับฟังความเห็นสาธารณะ และ 5. การจ้างผลิตสื่อประชาสัมพันธ์ (ไม่ได้พูดถึงในรายงานฉบับนี้) ผลการศึกษาชี้ให้เห็นถึงความผิดปกติในการใช้งบประมาณประชาสัมพันธ์ของ สำนักงาน กสทช. และผลกระทบต่อการทำหน้าที่ตรวจสอบการทำงานของสื่อ
1. การซื้อเวลาและพื้นที่ในสื่อ
การซื้อสื่อในกลุ่มนี้มีการระบุไว้ชัดเจนในเอกสารการจัดซื้อจัดจ้างของ สำนักงาน กสทช. ว่าได้ทำการประชาสัมพันธ์ผ่านเนื้อหารายการ และบางส่วนเป็นข้อมูลที่ได้รับการยืนยันจากการตรวจสอบของคณะทำงานฯ ว่าเป็นการซื้อพื้นที่เนื้อหาสื่อ ไม่ใช่พื้นที่โฆษณา อาทิ การสัมภาษณ์ประธาน กทค. ในนิตยสาร Business+ การสัมภาษณ์ในรายการ Hard Core ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 และรายการกระชับวงข่าวทางสถานี TNN 24 หรือการลงข่าวการปฏิบัติภารกิจของ ดร.สุทธิพล ในเว็บไซต์ของสำนักข่าวออนไลน์เออีซีนิวส์ ฯลฯ การศึกษาของคณะทำงานฯ พบว่า สำนักงาน กสทช. ใช้งบประมาณสำหรับการประชาสัมพันธ์ผ่านการซื้อพื้นที่สื่อรวมกันประมาณ 16 ล้านบาท ในช่วงมิถุนายนถึงตุลาคม 2555
การโฆษณาประชาสัมพันธ์ด้วยการซื้อพื้นที่สื่อของ สำนักงาน กสทช. ควรถูกตั้งคำถามถึงความชอบธรรมและจริยธรรมขององค์กรอิสระ ที่ขาหนึ่งทำหน้าที่กำกับดูแลกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ไปพร้อมๆ กับกิจการโทรคมนาคม เนื่องจากในกิจการสื่อสารมวลชน การซื้อเนื้อหาสื่อถือเป็นการแทรกแซงองค์กรสื่อ ที่ควรทำหน้าที่ตรวจสอบการทำงานของ กสทช. ในฐานะหน่วยงานรัฐโดยอิสระจากผลประโยชน์ทุกรูปแบบ นอกจากนั้น เนื้อหาที่ปรากฏในสื่อบางส่วนมีลักษณะเป็นการโฆษณาตัวบุคคล เช่น การถ่ายภาพขึ้นปกของ ดร.เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ ในนิตยสารหลายฉบับในเครือ ARIP อาทิ นิตยสาร Business+ ฉบับเดือนกรกฎาคม 2555 นิตยสาร E-LEADER ฉบับเดือนสิงหาคม 2555 นิตยสาร Computer Today ฉบับปักษ์หลังของเดือนสิงหาคม 2555 และนิตยสารแจกฟรี T-News Urbanities ฉบับเดือนสิงหาคม
การประชาสัมพันธ์ตัวบุคคลด้วยการซื้อปกควรถูกตั้งคำถามทั้งในเชิงจริยธรรมและความคุ้มค่าในการใช้งบประมาณของ สำนักงาน กสทช. โดยเฉพาะอย่างยิ่งงบซื้อสื่อบางชิ้นน่าจะมีราคาสูงกว่าอัตราค่าโฆษณาปกติ เช่น การลงโฆษณาในนิตยสาร T-News Urbanities ที่อนุมัติงบประมาณถึง 500,000 บาท ขณะที่การลงโฆษณาในหน้าทั่วไปอยู่ที่ 50,000 บาท (ซื้อ 2 แถม 1) แต่การลงปก (พร้อมเนื้อหาด้านใน 4-5 หน้า) อยู่ที่ 250,000 บาท หรือกรณีของหนังสือในเครือ ARIP หากเป็นการลงโฆษณาในหน้าทั่วไปราคาอยู่ที่ 54,000 บาท ขณะที่อัตราค่าลงปก (พร้อมเนื้อหาด้านใน 4-5 หน้า) อยู่ที่ 550,000 บาท
การใช้งบในการซื้อพื้นที่สื่อของ กทค. ยังขัดกับหลักความชอบธรรมขององค์กรอิสระที่พึงทำหน้าที่ตัดสินใจทางนโยบายจากการรับฟังความเห็นอย่างรอบด้าน เพราะเนื้อหาในสื่อที่ปรากฏส่วนมากมีลักษณะเป็นการให้ข้อมูลและข้อโต้แย้งที่สนับสนุนการตัดสินใจทางนโยบายของ กทค. เพียงด้านเดียว ไม่ได้เป็นการนำเสนอข้อมูลเพื่อชักชวนให้สังคมร่วมแสดงความเห็นมายัง กสทช. อย่างที่ควรจะเป็น นอกจากนั้น กสทช. ยังใช้พื้นที่สื่อ ไม่ว่าจะพื้นที่ข่าวปกติ หรือพื้นที่สื่อที่ซื้อด้วยงบประชาสัมพันธ์ เพื่อหักล้างเสียงวิพากษ์วิจารณ์หรือกระทั่งทำลายความน่าเชื่อถือของผู้เห็นต่าง เช่น กรณีที่ ดร.สุทธิพล ใช้พื้นที่สื่อในเครือมติชนโจมตีกลุ่มผู้ที่ออกมาวิจารณ์ว่าไม่ได้ทำโดยสุจริตใจ แต่เป็นกระบวนการเคลื่อนไหวที่มุ่งเป้าทางการเมืองด้วยการปลุกเร้าให้คนไทยเกลียดชังกันและทำลายความเสียหายต่อประเทศชาติ
2. การซื้อสื่อที่ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นพื้นที่โฆษณาหรือเนื้อหาในสื่อ
การซื้อสื่อในประเภทนี้ ทางคณะทำงานฯ ไม่สามารถตรวจสอบแน่ชัดว่าเป็นการใช้งบประมาณเพื่อซื้อพื้นที่โฆษณาหรือเนื้อหาสื่อเหมือนเช่นกรณีแรก เนื่องจากในเอกสารการจัดซื้อจัดจ้างไม่ได้ระบุแน่ชัดถึงวัตถุประสงค์ในการประชาสัมพันธ์ และไม่ได้ให้รายละเอียดว่าเป็นการซื้อพื้นที่สื่อไหนบ้างและช่วงเวลาใด รวมถึงมีการลงชื่อบริษัทที่รับจ้างซึ่งน่าจะผิดพลาดหลายแห่ง ทางคณะทำงานฯ จึงไม่สามารถตรวจสอบถึงวัตถุประสงค์และเนื้อหาในการซื้อสื่อประเภทนี้ได้ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่มีข้อมูลชัดเจน ทว่างบประมาณที่ใช้ในส่วนนี้มีมูลค่ารวมกันมากถึง 73 ล้านบาท โดยมีทั้งการจ้างบริษัทสื่อโดยตรง (ตารางที่ 2) และผ่านบริษัทวางแผนสื่อ
(ตารางที่ 3) และน่าจะส่งผลต่อการทำงานของสื่อที่มีต่อการปฏิบัติงานและการตัดสินใจเชิงนโยบายของ กสทช. ดังที่ นพ.ประวิทย์ ลี่สถาพรวงศา หนึ่งใน กทค. ที่ดูแลด้านผู้บริโภค ออกมาให้ข้อมูลว่า สำนักงาน กสทช. นำงบประมาณไปซื้อสื่อเพื่อหาโอกาสเข้าไปแทรกแซงกระบวนการบรรณาธิกรข่าว เช่น สื่อบางฉบับถูกสั่งให้ไม่ลงข่าว กสทช. เสียงข้างน้อย สื่อวิทยุหรือโทรทัศน์บางแห่งถูกสั่งไม่ให้เชิญคนที่วิพากษ์วิจารณ์มาออกรายการ หรือมีการขอตรวจคำถามก่อนเข้ารายการ
ตารางที่ 2: 10 อันดับบริษัทสื่อที่ได้รับงบประชาสัมพันธ์จาก สำนักงาน กสทช. สูงสุด
ลำดับ บริษัทสื่อ จำนวน
1 บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน) (นสพ.เครือมติชน มติชน ข่าวสด ประชาชาติธุรกิจ) 13,289,660
2 เครือเนชั่น (นสพ.คมชัดลึก กรุงเทพธุรกิจ เดอะเนชั่น และสถานีโทรทัศน์เนชั่นแชนแนล) 4,455,548
3 บริษัท หนังสือพิมพ์แนวหน้า (นสพ.แนวหน้า) 3,299,188
4 บริษัท โพสต์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน) (นสพ.บางกอกโพสต์ นสพ.โพสต์ทูเดย์ รายการโทรทัศน์เครือโพสต์) 3,203,684
5 บริษัท เออาร์ไอพี จำกัด (นิตยสาร Computer Today, Commart, E-leader, Business+ ฯลฯ) 3,028,500
6 บริษัท ฐานเศรษฐกิจ จำกัด (นสพ.ฐานเศรษฐกิจ) 2,887,210
7 บริษัท กรีน อินเทลลิเจนท์ จำกัด (สำนักข่าวทีนิวส์) 2,568,000
8 บริษัท สี่พระยาการพิมพ์ จำกัด (นสพ.เดลินิวส์) 2,042,373
9 บริษัท ทีวีสุข จำกัด (ผ่านรายการ ชลรัศมี วีไอพี และจับประเด็นข่าว ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5) 1.990.200
10 บริษัท มารวยแอดเวอร์ไทซิ่ง จำกัด (รายการเปิดโลกสื่อสาร) 1,906,740
ตารางที่ 3: การจ้างประชาสัมพันธ์ผ่านบริษัทวางแผนโฆษณา
ลำดับ บริษัทสื่อ จำนวน
1 บริษัท ซีนิซ ออฟต์ มีเดีย จำกัด 16,991,068
2 บริษัท โอเอซิส มีเดีย จำกัด 11,933,200
3 บริษัท สุปะกาดัง 7,992,900
จากการตรวจสอบงบประชาสัมพันธ์ส่วนนี้ คณะทำงานฯ มีข้อสังเกตดังนี้
1. สำนักงาน กสทช. อนุมัติงบประมาณโฆษณาประชาสัมพันธ์ก้อนใหญ่ให้กับบริษัทสื่อหลายแห่ง โดยอนุมัติงบสูงสุดต่อครั้งให้กับสื่อในเครือมติชนถึง 10,700,000 บาท ในเดือนสิงหาคม 2555 มีการตั้งข้อสงสัยว่าการอนุมัติงบก้อนใหญ่เช่นนี้เป็นการให้งบเพื่อซื้อพื้นที่เนื้อหาหรือโฆษณาล่วงหน้าหรือไม่ เพราะถือเป็นเงินก้อนใหญ่เมื่อเทียบกับอัตราค่าโฆษณาทั่วไปของหนังสือพิมพ์ในเครือมติชน และหากมีการอนุมัติงบล่วงหน้าจริง การใช้งบประชาสัมพันธ์ลักษณะนี้ก็น่าจะส่งผลต่อการทำงานของสื่อ (อ่านล้อมกรอบ 1 สำหรับการวิเคราะห์ผลกระทบของการซื้อสื่อต่อการรายงานเนื้อหาในสื่อเครือมติชน) นอกจากเครือมติชนที่ได้รับงบโฆษณาก้อนใหญ่ในการอนุมัติครั้งเดียวแล้ว ยังมีกรณีการซื้อสื่ออื่นๆ ที่น่าจะเข้าข่ายการซื้อสื่อล่วงหน้าเมื่อเทียบกับอัตราค่าโฆษณาปกติต่อครั้ง อาทิ การประชาสัมพันธ์ในสถานีข่าวโทรทัศน์ดาวเทียม T-News TV เป็นเงิน 2,568,000 บาท ซึ่งสูงมากเมื่อเทียบกับอัตราค่าโฆษณาของทีวีดาวเทียมทั่วไปซึ่งอยู่ที่ประมาณ 3,000 บาท/นาที หรือหนังสือพิมพ์แนวหน้าได้รับงบโฆษณา 1,999,188 บาท หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ 1,000,000 บาท และหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ 941,332 บาท
ล้อมกรอบ 1: การวิเคราะห์ผลกระทบของการซื้อสื่อต่อการรายงานเนื้อหาในสื่อเครือมติชน
คณะทำงานติดตาม กสทช. ศึกษาผลกระทบของการซื้อสื่อของสำนักงาน กสทช. ต่อการรายงานของสื่อ โดยเลือกสื่อในเครือมติชนที่ได้รับงบประชาสัมพันธ์ก้อนใหญ่ที่สุดมาศึกษา ผลปรากฏดังนี้
นับตั้งแต่วันที่ 20 ก.ค.2555 ที่บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน) ได้รับงบประชาสัมพันธ์จากสำนักงาน กสทช. เป็นครั้งแรกในช่วงที่ศึกษา จนถึงวันที่ 31 ต.ค.2555 สื่อหลักของบริษัท มติชน จำกัด (มหาชน) คือหนังสือพิมพ์มติชน ได้ลงข่าวเกี่ยวกับ กสทช. รวม 93 ข่าว บทความ/สกู๊ป/คอลัมน์/บทสัมภาษณ์ รวม 44 ชิ้น และภาพกิจกรรมอีก 8 ภาพ โดยเนื้อหาส่วนมากเกี่ยวข้องกับการประมูลใบอนุญาตประกอบกิจการคลื่นความถี่ 3G โดยเฉพาะหลังการประมูลในวันที่ 6 ตุลาคม 2555 การศึกษาพบข้อสังเกตดังนี้
1. กรณีข่าว การนำเสนอข่าวของหนังสือพิมพ์มติชนเกี่ยวกับ กสทช. ส่วนใหญ่เป็นการรายงานความเคลื่อนไหวรายวัน ให้น้ำหนักและพื้นที่ตามประเด็นข่าวที่สำคัญในช่วงเวลานั้นๆ แต่ไม่ค่อยปรากฏข่าวเชิงตรวจสอบ กสทช. มากนัก และมีพาดหัวข่าวเชิงบวกต่อ กสทช. และเชิงลบต่อฝ่ายที่ออกมาตรวจสอบ กสทช. อยู่เป็นระยะ โดยเฉพาะหลังการประมูล 3G ที่ก่อให้เกิดข้อสงสัยและเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากสังคมมากมาย อาทิ
“กสทช. ฉะคลัง จุ้นประมูล 3จี” (พาดหัวข่าวหน้า 1 นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 20 ต.ค.2555)
”กทค. รับรองไม่ขัดรธน. ชี้ฝ่ายต้านใช้อารมณ์ล้วนๆ” (พาดหัวข่าวหน้า 1 นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 21 ต.ค.2555)
“ลาดกระบังชี้หลงทาง จวกต้าน 3จี” (พาดหัวข่าวหน้า 1 นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 22 ต.ค.2555)
“กสทช. เดินสายท้าสอบ ธาริตชี้เบื้องต้นไม่พบพิรุธ” (พาดหัวข่าวหน้า 1 นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 25 ต.ค.2555)
“ลุ้น กทค. แจกไลเซ่นส์ 3จี เมิน ปปช. สอบ” (พาดหัวข่าวหน้า 1 นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 27 ต.ค.2555)
“ฉุนทีดีอาร์ไอ ปธ.กทค.ยัวะ ไม่เคยร่วมเวทีคิด ชอบค้านตอนจบ” (พาดหัวหน้า 1 นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 29 ต.ค.2555)
2. กรณีบทความ/สกู๊ป/คอลัมน์/บทสัมภาษณ์ พบว่ามีหลายบทความที่โน้มเอียงไปทาง กสทช. หรือไม่เห็นด้วยกับฝ่ายที่ตรวจสอบ กสทช. อย่างชัดเจน โดยเฉพาะหลังการประมูล 3G มีการเปิดพื้นที่ให้กับฝ่าย กสทช. ได้ชี้แจงมากกว่าให้ฝ่ายตรวจสอบ อาทิ ลงบทความของนายเจษฎา ศิวรักษ์ เลขานุการรองประธาน กสทช. (พ.อ.เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ) ที่ยืนยันถึงข้อดีการประมูล 3 จีของ กสทช. ทั้งหน้าเพียงคนเดียว แต่ถ้าเป็นความเห็นฝ่ายตรวจสอบ กสทช. อย่าง ดร.สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์ ประธานสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย จะมีความเห็นจากฝ่ายที่สนับสนุน กสทช.หรือจากกรรมการ กสทช. เองมาประกบ
สำหรับบทความต่างๆ มีการตอกย้ำวาทกรรมคล้ายๆ กัน นั่นคือ ควรปล่อยให้การประมูล 3G เดินหน้าต่อไป แล้ว กสทช. ค่อยไปกำกับดูแลเรื่องค่าบริการจะดีกว่า อาทิ บทความ “สู้เพื่อผลประโยชน์ใคร?” (นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 21 ต.ค.2555) สกู๊ป “เร่งลดค่าบริการมือถือ ทางรอดสหบาทา 3จี” (นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 22 ต.ค.2555) และบทความ “อะไรคือ win-win ในการประมูล 3จี ที่มากด้วยคลื่นรบกวน” (นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 25 ต.ค.2555)
เวลาเดียวกันก็มีการใช้ถ้อยคำเชิงลบโจมตีฝ่ายตรวจสอบ กสทช. ในหลายบทความอย่างต่อเนื่อง อาทิ “ฝันเฟื่องที่ไร้เหตุผล” “กลับไปนุ่งใบไม้..ส่งสัญญาณควันอยู่ตามถ้ำ” “ขบวนการเหล่าคนดี๊ดี…สร้างเรื่องขยายข่าวที่ไม่เป็นจริงขึ้นมาเป็นอาวุธ” ดังนี้
“บอร์ด กก.กิจการโทรคมนาคม เคาะผ่านประมูล 3 จี ไปแล้ว เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา ด้วยมติ 4-1 ค้านอยู่ 1 เสียง คือ นพ.ประวิทย์ ลี่สถาพรวงศา เรื่องอย่างนี้ ก็ต้องหยั่งวัดอารมณ์ของสังคมให้ดีเหมือนกัน เพราะกลัวโกงกันจนจะต้องกลับไปนุ่งใบไม้ ส่งสัญญาณควันอยู่ตามถ้ำกันแล้ว กระบวนการตรวจสอบก็ควรจะมี และเดินหน้าไปตามครรลอง ก็น่าจะพอฟังกันได้”
(คอลัมน์เรียงคนมาเป็นข่าว หน้า 4 นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 20 ต.ค.2555 เขียนโดยกาแฟป่า)
“กสทช. ชุดนี้ไม่ใช่หมูทำอะไรก็อร่อย แม้จะมีเด็กเส้นจากก๊วนคนดีเข้าไปนั่งแอ๊บแบ๊วพอเป็นกระสาย เลยได้ฟังการชี้แจง-ตอบโต้ทันควัน ไม่ปล่อยให้ด่าฟรีแบบรัฐบาล…3จี จะได้ใช้หรือไม่ หรือว่าจะต้องเล่นสัญญาณควันกันต่อไป ยังไงก็ต้องตบท้ายด้วยการยื่นถอดถอน 11 กสทช.แบบยกชุด ตามโมเดลของรัฐธรรมนูญ 2550”
(คอลัมน์เรียงคนมาเป็นข่าว หน้า 4 นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 22 ต.ค.2555 เขียนโดยกาแฟป่า”
“เห็นการเคลื่อนขบวนของเหล่าคนดี๊คนดีที่ออกมาต้านการประมูลใบอนุญาต 3 จี บนคลื่นความถี่ 2.1 กิกะเฮิร์ตซ์แล้ว คุ้นๆ …เพียงแต่ไม่ได้ใช้ชื่อพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย …การคัดค้านและต่อต้านไม่ว่าต่อ 3 จี ไม่ว่าต่อโครงการรับจำนำข้าว เป็นเรื่องดี มีประโยชน์ 1 ทำให้รับรู้ว่ากลไกใดส่งเสริมและขัดขวางการเปลี่ยนแปลง ขณะเดียวกัน ทำให้รับรู้อย่างสัมพันธ์และขัดแย้งระหว่างความเป็นจริงกับการสร้างเรื่องขยายข่าวที่ไม่เป็นจริงขึ้นมาเป็นอาวุธ 6 ปีจาก 2549-2555 แห่งความขัดแย้ง แห่งการสะดุดหยุดลงของประเทศ”
(บทความ “กรณีศึกษา 3 จี การเมืองคนหน้าเดิม ค้านลูกเดียว” นสพ.มติชน ฉบับวันที่ 22 ต.ค.2555)
นอกจากนั้นยังมีการลงบทความโจมตีกระบวนการตรวจสอบภายนอกอย่างต่อเนื่อง เช่น โจมตีการทำงานของคณะกรรมาธิการของวุฒิสภาที่ตรวจสอบการประมูลครั้งนี้ อาทิ จับตาพฤติกรรม “ส.ว.” เล็งเป้า “ล้ม 3จี”? เตือนเข้าข่าวกฎหมายอาญา มาตรา 157 ปฏิบัติหน้าที่มิชอบ หรือบทความ “วุฒิภาวะ” วุฒิสมาชิก ของสุชาติ ศรีสุวรรณ และเมื่อผู้ตรวจการแผ่นดินไปยื่นฟ้องคดี 3G หนังสือพิมพ์มติชนก็ลงบทความ ความสับสนของผู้ตรวจการแผ่นดินในการฟ้องคดี 3จี ของวีรพัฒน์ ปริยวงศ์ ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พร้อมกับนำบทความดังกล่าวไปนำเสนอในรูปข่าวซึ่งมีเนื้อหาสำคัญเหมือนกันเพื่อลงในฉบับเดียวกัน ซึ่งสะท้อนให้เห็นวาระที่หนังสือฉบับนี้ต้องการจะชูอย่างชัดเจน
2. สำนักงาน กสทช. อนุมัติงบโฆษณาให้กับบริษัทสื่อที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักและ/หรือไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับงานในกิจการของ กสทช. ตัวอย่างเช่น นิตยสาร The Police Variety ซึ่งเผยแพร่ข่าวสารเกี่ยวกับตำรวจไทย หรือหนังสือรพีจันทราของสาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทร์เกษม ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับงานของ กสทช. จึงน่าสงสัยว่าเป็นการให้งบประชาสัมพันธ์ผ่านความสัมพันธ์ส่วนตัวหรือไม่
3. การใช้งบประมาณเพื่อจัดกิจกรรม
เอกสารการจัดซื้อจัดจ้างแสดงให้เห็นว่ามีการใช้งบประมาณในการจัดกิจกรรม อาทิ เวทีสัมมนาหรือนิทรรศการ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงตุลาคม รวมทั้งสิ้นประมาณ 35 ล้านบาท โดยกิจกรรมเกือบทั้งหมดเกี่ยวข้องกับการประมูล 3G ข้อสังเกตที่น่าสนใจคือ มีบริษัทสื่อบางแห่งได้รับอนุมัติงบประมาณในการจัดกิจกรรม อาทิเช่น บริษัท เนชั่นบรอด์แคสติ้ง คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ได้รับงบประมาณ 3,210,000 บาท เพื่อจัดงานสัมมนาในหัวข้อ “อนาคตประเทศไทยในยุค Changing Thai Broadcasting and Telecom Landscape” และบริษัท เทเลคอมเจอร์นัล ได้รับงบประมาณ 963,000 บาท ให้จัดงานสัมมนาเชิงวิชาการ เรื่อง “Thailand 3G Gear Up 2012”
ประเด็นที่น่าคิดก็คือ การที่บริษัทสื่อเป็นผู้รับจัดกิจกรรมให้กับ กสทช. ส่งผลกระทบต่อการรายงานเนื้อหาในสื่อของตนหรือไม่ ในกรณีของบริษัท เทเลคอมเจอร์นัล ที่ผลิตวารสาร Telecom & Innovation Journal ภายหลังรับจัดงานให้ กสทช. ก็ได้ตีพิมพ์บทสัมภาษณ์ของ ดร.เศรษฐพงค์ ดร.สุทธิพล และ ดร.พัชรสุทธิ์ สุจริตตานนท์ ที่กล่าวในงาน Thailand 3G Gear Up 2012 อย่างละเอียด และเมื่อมีการตรวจสอบเนื้อหาของวารสารฉบับนี้ก็พบว่า ดร.เศรษฐพงค์ และที่ปรึกษาบางคน ซึ่งไม่ได้เปิดเผยตัวว่าเป็นที่ปรึกษาในบทความ เขียนคอลัมน์ประจำอยู่ในวารสารฉบับนี้ ซึ่งเนื้อหาส่วนมากเป็นการสนับสนุนจุดยืนทางนโยบายของ กสทช. ในการประมูล 3G และชี้แจงตอบโต้ฝ่ายที่ตรวจสอบ
4. งบประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารสำคัญให้กับสาธารณะ
งบส่วนนี้เป็นการใช้เพื่อประชาสัมพันธ์ข้อมูลสำคัญ เช่น ประกาศของสำนักงาน หรือการรับฟังความเห็นสาธารณะ ให้กับผู้มีส่วนได้เสียและประชาชนได้รับทราบ ซึ่งถือเป็นหน้าที่อันพึงกระทำตามอำนาจหน้าที่ของ กสทช. เพื่อให้ผู้ที่ได้รับผลกระทบต่อนโยบายของ กสทช. ได้รับข้อมูลที่ครบถ้วนรอบด้านและเพิ่มการมีส่วนร่วมจากประชาชนทุกภาคส่วน อย่างไรก็ตาม จากการตรวจสอบของคณะทำงานฯ พบว่า งบประชาสัมพันธ์ส่วนนี้ในช่วงเดือนมิถุนายนถึงตุลาคมอยู่ที่ประมาณ 1,500,000 บาท หรือแค่ประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์ของงบประชาสัมพันธ์ทั้งหมดในช่วงเวลาเดียวกัน
ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งคือ การตรวจสอบไม่ปรากฏงบประชาสัมพันธ์การรับฟังความเห็นสาธารณะต่อร่างประกาศเรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่ฯ 2.1 GHz ในช่วงเดือนมิถุนายนและกรกฎาคมที่เปิดให้มีการรับฟังความเห็นตามกฎหมาย ในขณะที่มีการโหมใช้งบประชาสัมพันธ์ค่อนข้างมากเพื่อโปรโมทการประมูลวันที่ 16 ตุลาคม และเพื่อตอบโต้ข้อวิพากษ์วิจารณ์ของสังคมหลังประมูล ข้อมูลดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่า กสทช. ไม่ได้ให้ความสำคัญกับการประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างการมีส่วนร่วมจากผู้มีส่วนได้เสียและประชาชนอย่างรอบด้านเท่าที่ควร แต่กลับทุ่มงบมหาศาลให้กับการให้ข้อมูลเพียงด้านเดียวเพื่อสนับสนุนท่าทีของตน
นอกจากการวิเคราะห์การใช้งบประชาสัมพันธ์ประเภทต่างๆ แล้ว คณะทำงานยังพบว่าการจัดจ้างประชาสัมพันธ์ทั้งหมดที่มีงบเกินกว่า 1 ล้านบาทจะใช้วิธีการพิเศษทั้งหมด ซึ่งตามระเบียบคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติว่าด้วยการพัสดุ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2550 วิธีการดังกล่าวจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อเป็นการประชาสัมพันธ์ที่มีความจำเป็นต้องดำเนินการให้ทันต่อสถานการณ์และมีระยะเวลาอันจำกัดเท่านั้น ไม่เช่นนั้นควรใช้วิธีสอบราคาหรือประกวดราคาตามขั้นตอนปกติ ในกรณีที่สำนักงาน กสทช. อนุมัติงบก้อนใหญ่ให้กับองค์กรสื่อหรือบริษัทวางแผนสื่อเพื่อให้ลงประชาสัมพันธ์ต่อเนื่องล่วงหน้า ไม่น่าจะใช้เป็นข้ออ้างได้ว่าเป็นกรณีที่ต้องทำอย่างเร่งด่วน
ข้อมูลในรายงานฉบับนี้จึงชี้ให้เห็นว่าคำกล่าวของ ดร.สุทธิพล ในช่วงตอนต้นของรายงานนั้นไม่เป็นจริง เพราะสำนักงาน กสทช. ใช้งบประมาณประชาสัมพันธ์มากกว่า 120 ล้านบาทในช่วงเวลา 5 เดือน ซึ่งย่อมส่งผลต่อการตรวจสอบการทำงานของ กสทช. และการผลิตวาทกรรมสาธารณะที่เกี่ยวข้องกับการประมูลคลื่น 3G ไม่มากก็น้อย นอกจากนี้ การตรวจสอบของคณะทำงานฯ ยังพบว่างบประมาณสำหรับประชาสัมพันธ์แทบไม่ได้ถูกใช้ไปเพื่อส่งเสริมให้เกิดการมีส่วนร่วมในกระบวนการรับฟังความเห็นและการให้ข้อมูลที่รอบด้านกับสาธารณะ แต่น่าจะเป็นการสนับสนุนจุดยืนและท่าทีด้านเดียวของ กสทช. และโต้แย้งหรือลดความน่าเชื่อถือของผู้ที่ออกมาวิพากษ์วิจารณ์ ซึ่งไม่มีงบประมาณในการซื้อสื่อมาแข่งขัน
ปัญหาที่นำไปสู่การประมูลที่ล้มเหลวและการวิพากษ์วิจารณ์จากสังคมจึงน่าจะไม่ได้อยู่ที่การ “อ่อนประชาสัมพันธ์” ของ กสทช. แต่อย่างไร ความผิดปกติในออกแบบและการจัดการประมูลต่างหากที่น่าจะเป็นปัญหาที่ตามหลอกหลอน กสทช. อยู่จนถึงทุกวันนี้ ดังนั้นไม่ว่าสำนักงาน กสทช. จะใช้งบกว้านซื้อใบบัวมาปิดช้างที่ตายทั้งตัวเพื่อลดข้อกังขาของสังคมอย่างไร ข้อสงสัยว่าการจัดประมูลทำให้ผู้ประกอบการได้รับผลประโยชน์มหาศาล ในขณะที่รัฐและประชาชนเสียหายนั้น ก็จะยังคงมีต่อไป
View :171กรุงเทพธุรกิจ เปิดตัว CEO Sentiment Survey รายเดือน หวังสะท้อนความเห็นซีอีโอรวดเร็ว ภาคธุรกิจได้ประโยชน์
กรุงเทพธุรกิจจับมือศูนย์วิจัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ จัดทำ CEO Sentiment Survey รายเดือน หวังสะท้อนความคิดเห็นของซีอีโอได้รวดเร็ว และสนับสนุนการพัฒนาคุณภาพสิ่อสู่ความเป็นสถาบัน
น.ส. ดวงกมล โชตะนา กรรมการผู้อำนวยการ บริษัทเนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เปิดเผยว่า ในปีนี้ (2556) หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจได้ร่วมมือกับ ศูนย์วิจัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ จัดทำ CEO Sentiment Survey ขึ้น โดยโครงการดังกล่าวเป็นการสำรวจความคิดเห็นของผู้บริหารองค์กรธุรกิจเกี่ยวกับแนวโน้มทางธุรกิจ เศรษฐกิจ และแนวทางการปรับตัว ซึ่งจะเป็นการสำรวจความคิดเห็นต่อเนื่องทุกเดือน เพื่อให้สามารถสะท้อนความคิดเห็นของผู้บริหารองค์กรธุรกิจต่อความเปลี่ยนแปลงจากปัจจัยต่างๆ ด้านเศรษฐกิจได้รวดเร็วขึ้น ทำให้ผู้กำหนดนโยบาย ตลอดจนนักธุรกิจสามารถปรับตัวได้ทันท่วงที
“โครงการสำรวจความคิดเห็นผู้บริหารนี้จะนำเหตุการณ์หรือนโยบายต่างๆ ที่จะส่งผลกระทบต่อภาคธุรกิจในขณะนั้น มาเป็นประเด็นในการตั้งคำถามของแต่ละเดือน ทำให้สามารถสะท้อนความเห็นผู้บริหารได้รวดเร็วและเป็นประโยชน์ต่อภาคธุรกิจในการนำผลสำรวจมาประกอบการตัดสินใจทางธุรกิจ”
กรรมการผู้อำนวยการ เนชั่น กรุ๊ป ยังกล่าวด้วยว่า การทำงานร่วมกันของหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจกับภาควิชาการอย่างศูนย์วิจัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ที่รับหน้าที่วิเคราะห์ วิจัยผลสำรวจจะช่วยให้ข้อมูล มุมมองต่างๆ ที่นำเสนอเป็นไปอย่างรอบด้าน ภายใต้หลักวิเคราะห์เชิงวิชาการ สะท้อนให้เห็นทิศทางของหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจที่มุ่งพัฒนาตัวเองสู่ความเป็นสถาบันสื่อต่อไป
ทั้งนี้การสำรวจ CEO Sentiment Survey ได้ประกาศผลครั้งแรกในวันที่ 2 มกราคม 2556 โดยเป็นการสำรวจความเห็นผู้บริหารทั้งสิ้น 251 คน และพบว่า ผู้บริหารส่วนใหญ่คาดการณ์ว่า อัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจในปีนี้เฉลี่ยจะอยู่ที่ 4.6% ดัชนีตลาดหลักทรัพย์จะมีค่าต่ำสุด-สูงสุดระหว่าง 1,178 -1,412 ขณะที่ด้านผลประกอบการ ผู้บริหารคาดว่ากำไรในปีนี้จะโตราว 4.0% โดยปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลประกอบการ คือ สภาวะเศรษฐกิจของไทย ความต้องการของตลาดที่ลดลง การขาดแคลนบุคลากรที่มีความสามารถ การเมืองในประเทศ ต้นทุนวัตถุดิบ สภาวะเศรษฐกิจโลก
ผลสำรวจยังแสดงให้เห็นว่า ภาคธุรกิจขนาดกลาง ขนาดใหญ่ ของไทยมีความพร้อมที่จะขยายตัวไปลงทุนในต่างประเทศ โดยประเทศที่ได้รับความสนใจสูง คือ ลาว พม่า เวียดนาม กัมพูชา และจีน
ภาพรวมทางเศรษฐกิจและธุรกิจในปี 2556
กสทช. กับการทำลายโอกาสในการเลิกการผูกขาดในกิจการดาวเทียมสื่อสาร
โดย คณะทำงานติดตาม กสทช.
เทคโนโลยีดาวเทียมมีบทบาทสำคัญยิ่งต่อการพัฒนาระบบการสื่อสารในประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นการให้บริการโทรทัศน์และวิทยุผ่านดาวเทียม โทรศัพท์ผ่านดาวเทียม อินเทอร์เน็ตความเร็วสูงผ่านดาวเทียม บริการสื่อสารเคลื่อนที่เชิงพาณิชย์ รวมถึงกิจกรรมทางทหารและของรัฐมากมาย เช่น การสื่อสารในกรณีภัยพิบัติ ฯลฯ ซึ่งสร้างประโยชน์มหาศาลทั้งกับภาครัฐ ภาคอุตสาหกรรม และผู้บริโภค นอกจากนั้น ดาวเทียมยังเหมาะสำหรับให้บริการสื่อสารในพื้นที่กันดารหรือมีประชากรเบาบาง ซึ่งการสร้างโครงข่ายระบบสายภาคพื้นดินมีต้นทุนต่อหน่วยสูงกว่ามาก เช่น การให้บริการอินเทอร์เน็ตในเขตชนบท จึงเป็นเทคโนโลยีที่เหมาะสมในการลดช่องว่างการสื่อสารระหว่างเขตเมืองและชนบท
อย่างไรก็ตาม ความก้าวหน้าจากการใช้ประโยชน์ของเทคโนโลยีสื่อสารดาวเทียมอาจไม่สามารถพัฒนาให้เกิดประสิทธิผลสูงสุดในภาวะที่โครงสร้างตลาดให้บริการโครงข่ายสื่อสารผ่านดาวเทียมของไทยยังมีผู้ประกอบการเพียงรายเดียว นั่นคือ บริษัท ไทยคม จำกัด (มหาชน) ซึ่งได้รับสัมปทานจากกระทรวงคมนาคม (ในปัจจุบันโอนมาอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร หรือกระทรวงไอซีที) เป็นระยะเวลา 30 ปี คือ ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 ถึง 2564 โดยสัญญาสัมปทานข้อ 2 ได้ระบุว่า กระทรวงคมนาคมจะคุ้มครองสิทธิในการดำเนินกิจการและให้บริการดาวเทียมโดยไม่ให้รายอื่นเข้ามาแข่งขัน และกำหนดให้สถานีดาวเทียมภาคพื้นดินเพื่อการสื่อสารภายในประเทศจะต้องใช้วงจรดาวเทียมของผู้รับสัมปทานตามความในข้อ 17 แห่งสัญญานี้ โดยกำหนดระยะเวลาคุ้มครองสิทธิ 8 ปี เงื่อนไขดังกล่าวเป็นสาเหตุให้เกิดการผูกขาดตลาดให้บริการโครงข่ายดาวเทียมในไทยในช่วงแรก
สภาพการผูกขาดของตลาดให้บริการโครงข่ายดาวเทียมยังดำเนินต่อไปแม้ว่าเงื่อนไขที่ให้สิทธิผูกขาดกับไทยคมระยะเวลา 8 ปี ได้สิ้นสุดไปตั้งแต่ พ.ศ. 2542 เนื่องด้วยคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.) ซึ่งเข้ามากำกับดูแลดาวเทียมสื่อสารภายใต้อำนาจของ พรบ. องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ฯ พ.ศ. 2543 นอกจากจะไม่ได้ดำเนินการใดๆ เพื่อสนับสนุนให้เกิดการแข่งขันที่เสรีและเป็นธรรมในกิจการดาวเทียม แต่กลับไปกำหนดเงื่อนไขแนบท้ายใบอนุญาตให้ผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมต้องใช้ดาวเทียมไทยเท่านั้น โดยหากต้องการใช้ดาวเทียมต่างชาติต้องขอความเห็นชอบจากกระทรวงไอซีทีเป็นกรณีไป เงื่อนไขดังกล่าวสร้างอุปสรรคที่จำกัดทางเลือกของผู้ใช้บริการดาวเทียมให้ไม่สามารถใช้บริการดาวเทียมต่างชาติ เช่นกรณีของบริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ที่ต้องการเช่าช่องสัญญาณจากดาวเทียมต่างชาติ เนื่องจากดาวเทียมไทยคมไม่มีช่องสัญญาณให้เช่าในบางช่วงเวลา หรือสัญญาณดาวเทียมไทยครอบคลุมไปไม่ถึงในบางพื้นที่ ผลของการผูกขาดของไทยคมในสภาพที่ตลาดโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมในประเทศไทยขยายตัวอย่างก้าวกระโดด ทำให้ราคาค่าเช่าช่องสัญญาณดาวเทียมเพิ่มสูงขึ้นเป็นอย่างมาก
ความหวังที่จะเห็นการปลดล็อคเงื่อนไขที่นำไปสู่การผูกขาดในกิจการดาวเทียมเกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2553 (พรบ.องค์กรฯ) กำหนดไว้ชัดเจนว่า กิจการดาวเทียมถือเป็นกิจการโทรคมนาคม (มาตรา 4) และผู้ที่ต้องการใช้คลื่นความถี่เพื่อประกอบกิจการดาวเทียมต้องได้รับอนุญาตตาม พรบ. นี้ ซึ่งต้องดำเนินการโดยวิธีประมูลคลื่นความถี่ตามวิธีการ ระยะเวลา และเงื่อนไขที่ กสทช. กำหนด (มาตรา 45) นอกจากนั้น ตำแหน่งวงโคจรที่ไทยได้รับการจัดสรรจากสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ITU) ก็ยังว่างอยู่สองตำแหน่ง (50.5 และ 120 องศาตะวันออก) จึงสามารถเปิดให้ผู้เล่นรายใหม่เข้ามาประมูลเพื่อประกอบกิจการดาวเทียมแข่งกับบริษัทไทยคมได้
อย่างไรก็ดี ความหวังดังกล่าวดูจะถูกแช่แข็งต่อไป เมื่อคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคม (กทค.) มีท่าทีว่า ผู้ให้บริการโครงข่ายดาวเทียมซึ่งให้บริการเช่าช่องสัญญาณดาวเทียม เช่น บริษัทไทยคม ไม่จำเป็นต้องประมูลคลื่นความถี่ตามมาตรา 45 เนื่องจากดาวเทียมโคจรอยู่นอกเขตอำนาจอธิปไตยของประเทศไทย และได้มีการออกใบอนุญาตให้กับบริษัทไทยคมดำเนินกิจการในตำแหน่งวงโคจร 120 องศาตะวันออกเมื่อเดือนมิถุนายน 2555 โดยไม่เปิดให้รายใหม่ได้เข้ามาแข่งขัน
รายงานฉบับนี้มุ่งตรวจสอบปัญหาในการตีความว่าผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียม (satellite network operator) เป็นกิจการที่ไม่ใช้คลื่นความถี่และไม่ต้องประมูลคลื่นตามมาตรา 45 รวมถึงชี้ให้เห็นถึงความผิดปกติในกระบวนการตัดสินใจอนุมัติใบอนุญาตให้กับบริษัทไทยคมของ กทค. ซึ่งดำเนินการอย่างเร่งรัดโดยปราศจากหลักเกณฑ์สำคัญตามกฎหมายรองรับและการศึกษาความเห็นต่างอย่างรอบด้าน นอกจากนั้น รายงานฉบับนี้พยายามวิเคราะห์เงื่อนไขและหลักเกณฑ์การออกใบอนุญาตที่อาจเป็นอุปสรรคต่อการเปิดเสรีในกิจการดาวเทียมสื่อสารในอนาคต ก่อนนำไปสู่บทสรุปที่ว่า การตัดสินใจออกใบอนุญาตให้กับบริษัทไทยคมโดยไม่มีการเปิดประมูล เป็นการทำลายโอกาสในการปลดล็อคสภาพการผูกขาดในกิจการดาวเทียมของไทย
1.ความเป็นมาของการออกใบอนุญาตในตำแหน่งวงโคจร 120 องศา
แม้ตำแหน่งวงโคจร 120 องศาตะวันออกจะว่างลงเนื่องจากดาวเทียมไทยคม 1 ได้ปลดระวางลงในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 และบริษัทไทยคมที่ได้รับสัมปทานก็ไม่ได้วางแผนล่วงหน้าในการจัดส่งดาวเทียมดวงใหม่ขึ้นไปแทนที่ในวงโคจรเดิมภายในระยะเวลา 2 ปี ตามข้อตกลงของ ITU ซึ่งหมายความว่า หากไม่สามารถส่งดาวเทียมขึ้นไปภายในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2555 ประเทศไทยอาจเสียสิทธิวงโคจรดังกล่าวคืนให้กับ ITU
บริษัทไทยคมอ้างความจำเป็นในการรักษาสิทธิและยื่นหนังสือไปที่กระทรวงไอซีทีซึ่งทำหน้าที่แทนรัฐบาลไทยในการดูแลวงโคจรดาวเทียมเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2554 เพื่อขอให้พิจารณาเห็นชอบให้บริษัทฯ ดำเนินการรักษาวงโคจรดาวเทียมที่ตำแหน่ง 50.5 และ 120 องศาตะวันออก กระทรวงไอซีทีมีหนังสือถึงบริษัทฯ ลงวันที่ 25 กรกฎาคม 2554 แจ้งว่าได้พิจารณาให้บริษัทฯ ดำเนินการรักษาวงโคจรดาวเทียมที่ตำแหน่งดังกล่าว และยื่นหนังสือถึงเลขาธิการคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 8 กันยายน 2554 เพื่อเสนอให้คณะรัฐมนตรีให้ความเห็นชอบต่อแนวทางการรักษาตำแหน่งวงโคจร 120 องศาตะวันออก โดยให้บริษัทไทยคมดำเนินการ ทางคณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบแนวทางดังกล่าวในวันที่ 20 กันยายน 2554 จากนั้นกระทรวงไอซีทีได้ประสานมาทาง กสทช. ในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 แจ้งว่าภายหลังจากการดำเนินการรักษาตำแหน่งวงโคจรด้วยการลากดาวเทียมเอเชียแซท 6 ของฮ่องกง เข้ามาในตำแหน่งวงโคจรดังกล่าวแล้ว ขอให้ กสทช. พิจารณาออกใบอนุญาตให้กับบริษัทฯ และให้บริษัทปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายและหลักเกณฑ์ที่ กสทช. กำหนดตาม พรบ. องค์กรฯ
บริษัทไทยคมได้ยื่นขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมแบบที่สามตามพระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544 สำหรับการให้บริการบริการดาวเทียวสื่อสารที่วงโคจร 120 องศาตะวันออก ต่อสำนักงาน กสทช. เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2554 จากนั้น กทค. มีคำสั่งแต่งตั้งคณะอนุกรรมการกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเกี่ยวกับการอนุญาตและกำกับดูแลกิจการบริการดาวเทียมสื่อสาร (คณะอนุกรรมการฯ) ในวันที่ 28 มีนาคม 2555 และในวันที่ 26 มิถุนายน 2555 ที่ประชุม กทค. ได้อนุมัติให้บริษัทไทยคมได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมแบบที่สาม โดยอ้างแนวทางการพิจารณาอนุญาตตามที่คณะอนุกรรมการฯ เสนอ
2.การตีความเรื่องการใช้คลื่นและการประมูลตามมาตรา 45
ในแนวทางเบื้องต้นของร่างประกาศ กสทช. เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมผ่านดาวเทียมสื่อสารประจำที่ และสถานีดาวเทียมสื่อสารภาคพื้นดิน ได้แบ่งประเภทผู้ให้บริการดาวเทียมออกเป็น 3 ประเภทตามลักษณะการให้ใบอนุญาต คือ หนึ่ง ผู้ให้บริการขายต่อบริการสื่อสารผ่านดาวเทียม (Satellite Service Reseller) ซึ่งต้องได้รับใบอนุญาตแบบที่หนึ่ง สอง ผู้ให้บริการสื่อสารผ่านดาวเทียม (Satellite Service Provider) เช่น ผู้ให้บริการสถานีดาวเทียมภาคพื้นดิน ซึ่งต้องได้รับใบอนุญาตแบบที่สอง และสาม ผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียม (Satellite Network Operator) ซึ่งต้องได้รับใบอนุญาตแบบที่สาม ดังภาพที่ 1 โดยแบ่งใบอนุญาตแบบที่สามออกเป็น 2 ประเภท คือ ประเภท ก ได้แก่ ผู้ประกอบการไทยที่ใช้เอกสารจองสิทธิวงโคจรดาวเทียมของประเทศไทย และเป็นเจ้าของดาวเทียมโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียม และประเภท ข ได้แก่ ผู้ประกอบการไทยที่ไม่ได้เป็นเจ้าของดาวเทียม แต่สามารถเช่าซื้อช่องสัญญาณดาวเทียม (Transponder) จากผู้ประกอบการต่างชาติซึ่งได้รับสิทธิในการส่งสัญญาณดาวเทียมในประเทศไทย (Landing Right)
บริษัทไทยคมนั้นประกอบกิจการให้บริการเช่าช่องสัญญาณดาวเทียมและต้องขอใบอนุญาตแบบที่สาม ข้อโต้เถียงสำคัญที่เกี่ยวพันกับการออกใบอนุญาตให้กับไทยคมในตำแหน่งวงโคจร 120 องศาตะวันออก คือ ผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียม (ใบอนุญาตแบบที่สาม ประเภท ก) ถือเป็นกิจการโทรคมนาคมที่ใช้คลื่นความถี่หรือไม่ เพราะหากเป็นเช่นนั้น กสทช. ต้องดำเนินการให้ใบอนุญาตผ่านวิธีการประมูลตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 45 ของ พรบ.องค์กรฯ เท่านั้น
คณะอนุกรรมการฯ มีความเห็นต่อประเด็นดังกล่าวแตกต่างกันออกเป็น 2 ฝ่าย โดยกลุ่มที่เห็นผู้ให้บริการโครงข่ายดาวเทียมไม่ได้เป็นผู้ใช้คลื่นความถี่มีเหตุผลดังนี้
- ผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมใช้คลื่นความถี่สำหรับระบบควบคุม ติดตาม และสั่งการ การทำงานของตัวดาวเทียมเท่านั้น การใช้คลื่นดังกล่าวไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อประกอบกิจการโทรคมนาคมตามมาตรา 45 ดังนั้นจึงไม่ต้องประมูลคลื่นความถี่ ส่วนผู้ที่ต้องประมูลคลื่นความถี่น่าจะเป็นผู้ใช้คลื่นความถี่มาตรฐาน เช่น C-band หรือ Ku band สำหรับให้บริการรับส่งสัญญาณผ่านดาวเทียม (satellite uplink/downlink service) อย่างผู้ให้บริการสื่อสารผ่านดาวเทียมในภาคพื้นดิน
- ดาวเทียมเป็นวัตถุที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าเกินกว่า 100 กิโลเมตร ซึ่งถือว่าโคจรอยู่นอกเหนือเขตอธิปไตยของไทย และถือเป็นหน้าที่ของ ITU ในการกำกับดูแลกฎระเบียบเกี่ยวกับดาวเทียม ด้วยเหตุนี้จึงไม่เข้าลักษณะตามนัยมาตรา 45 แห่ง พรบ.องค์กรฯ นอกจากนั้น ในทางปฏิบัติยังไม่พบว่ามีประเทศไหนมีการประมูลคลื่นความถี่ดาวเทียม (Satellite Frequency Auction) เนื่องจากติดปัญหาขอบเขตอำนาจทางกฎหมาย
ด้านเสียงส่วนน้อยของคณะอนุกรรมการฯ ที่เห็นต่างตีความว่า ผู้ให้บริการโครงข่ายดาวเทียมเป็นผู้ใช้คลื่นความถี่เพื่อประกอบกิจการและต้องประมูลตามมาตรา 45 ด้วยเหตุผลดังนี้
- ผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเป็นผู้มีหน้าที่ในการขอวงโคจร ประสานงานความถี่ และจดทะเบียนความถี่ที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการสื่อสารดาวเทียม รวมถึงเป็นผู้ควบคุมการทำงานและการให้บริการดาวเทียมสื่อสารตามลักษณะทางเทคนิคของเอกสารจองสิทธิในวงโคจร (filing) จึงกล่าวได้ว่าผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเป็นผู้ใช้คลื่นความถี่สำหรับให้บริการดาวเทียมโดยตรง
- ผู้ให้บริการสถานีดาวเทียมภาคพื้นดินซึ่งเป็นผู้ให้บริการการสื่อสารผ่านดาวเทียมสามารถใช้คลื่นความถี่ได้เฉพาะคลื่นความถี่ที่ผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมได้รับการจัดสรรเท่านั้น ซึ่งดาวเทียมแต่ละดวงก็ใช้คลื่นความถี่ไม่เหมือนกัน เช่น C-Band, Ku-Band, Ka-Band หรือ X-Band หากผู้ให้บริการสื่อสารผ่านดาวเทียมซึ่งมีหลายรายต้องเป็นผู้ประมูลคลื่นความถี่ ก็หมายความว่า ทุกรายต้องประมูลคลื่นทุกชนิดเพื่อให้บริการผ่านช่องสัญญาณดาวเทียมที่ใช้คลื่นแตกต่างกันทั้งหมด
นอกจากเหตุผลที่ถกเถียงกันในที่ประชุมอนุกรรมการฯ แล้ว ยังมีเหตุผลเพิ่มเติมที่สนับสนุนว่าผู้ได้รับอนุญาตแบบสาม ประเภท ก ควรต้องประมูลคลื่นความถี่ตามมาตรา 45 ดังนี้
- ตำแหน่งวงโคจรดาวเทียม ไม่ว่าจะเป็น 120 หรือ 50.5 องศาตะวันออก ถือเป็นสิทธิของประเทศไทยที่ได้รับการจัดสรรจาก ITU ดังนั้นจึงถือเป็นอำนาจอธิปไตยของไทยที่จะจัดการกับวงโคจรดังกล่าวภายใต้ข้อตกลงระหว่างประเทศ หากมีการตีความว่าดาวเทียมโคจรอยู่นอกเหนืออธิปไตยของชาติใดชาติหนึ่งและทำให้ไม่สามารถบังคับใช้กฎหมายในประเทศนั้นๆ ได้ดังที่ประชุม กทค. ใช้เป็นเหตุผลในการอนุมัติใบอนุญาตให้กับไทยคม ย่อมหมายความว่าไม่มีชาติใดมีอำนาจกำกับดูแลการให้บริการดาวเทียมของตน ซึ่งไม่เป็นจริง นอกจากนั้น ในความเป็นจริงก็มีประเทศอย่างสหรัฐอเมริกาในอดีตหรือบราซิลที่จัดให้มีการประมูลคลื่นความถี่ดาวเทียมพร้อมกับตำแหน่งวงโคจร
- คลื่นความถี่มาตรฐานสำหรับรับส่งสัญญาณดาวเทียม เช่น C-Band หรือ Ku-Band เป็นคลื่นที่มีลักษณะเฉพาะ คือ ผู้ประกอบการหลายรายสามารถใช้งานคลื่นความถี่ในย่านเดียวกันได้ในเวลาเดียวกันและบริเวณพื้นที่เดียวกันโดยไม่จำกัดจำนวน กล่าวคือ การที่มีผู้ประกอบการรายหนึ่งได้สิทธิการใช้งานคลื่นความถี่ไปก็ไม่ได้กีดขวางการใช้คลื่นของรายอื่น ด้วยลักษณะที่ไม่กีดขวางกันเช่นนี้ การกำหนดกติกาให้ผู้ให้บริการสถานีดาวเทียมภาคพื้นดินต้องประมูลคลื่นจึงเป็นการจำกัดการแข่งขันในตลาดให้บริการสถานีดาวเทียมภาคพื้นดินโดยไม่จำเป็น
- ในทางเทคนิค องค์ประกอบสำหรับการใช้คลื่นความถี่ในระบบการสื่อสารผ่านดาวเทียมประกอบด้วย 3 ส่วน คือ เอกสารการจองสิทธิในวงโคจร คลื่นความถี่สำหรับระบบควบคุม ติดตาม และสั่งการ และคลื่นความถี่สำหรับบริการรับส่งสัญญาณดาวเทียม การให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเช่นกรณีของไทยคมจำเป็นต้องมีองค์ประกอบทั้งหมดร่วมกัน ไม่ใช่เพียงแค่สิทธิในวงโคจรเท่านั้น การตีความสิทธิในวงโคจรและคลื่นความถี่แยกกัน และใช้เป็นข้ออ้างในการไม่ประมูล “คลื่นความถี่” ตามกฎหมาย จึงไม่สมเหตุสมผลนัก โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาว่าทรัพยากรที่มีจำกัดและมีค่ามากคือตำแหน่งวงโคจร ซึ่งประเทศไทยได้รับจัดสรรมา 6 สล็อตจาก ITU หาใช่คลื่นความถี่ในการรับส่งข้อมูลหรือควบคุมดาวเทียม ดังนั้น การประมูลคลื่นความถี่พร้อมวงโคจรจึงควรเป็นหน้าที่ของผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมโดยตรง
3.ความผิดปกติในกระบวนการออกใบอนุญาต
การออกใบอนุญาตให้กับบริษัทไทยคมมีคำถามทางกฎหมายและความชอบธรรมในเชิงกระบวนการ ดังนี้
- มาตรา 45 ของ พรบ.องค์กรฯ บัญญัติว่าผู้ประสงค์จะใช้คลื่นความถี่ต้องได้รับใบอนุญาต ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ ระยะเวลาและเงื่อนไขที่ กสทช. ประกาศกำหนด ทว่าที่ประชุม กทค. กลับออกใบอนุญาตให้กับบริษัทไทยคมโดยที่หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการให้ใบอนุญาตกิจการโทรคมนาคมผ่านดาวเทียมยังอยู่ในขั้นตอนการร่างเท่านั้น อีกทั้งที่ประชุมอนุกรรมการฯ ยังไม่สามารถหาข้อยุติต่อเงื่อนไขสำคัญในการให้ใบอนุญาต โดยเฉพาะในประเด็นเรื่องใครเป็นคนที่ควรประมูลคลื่นความถี่ ซึ่งหากมีการกำหนดให้ผู้ขอรับใบอนุญาตประเภทสาม ก ต้องประมูลคลื่นความถี่ การออกใบอนุญาตให้กับไทยคมไปก่อนย่อมก่อให้เกิดปัญหาในข้อกฎหมายในอนาคต เพราะบริษัทฯ ต้องปฏิบัติตามมาตรการกำกับดูแลที่มีผลบังคับใช้ในอนาคตด้วย นอกจากนั้น กทค. ยังออกใบอนุญาตให้กับบริษัทฯ ทั้งที่ยังไม่ได้มีการอนุมัติเงื่อนไขใบอนุญาต จึงถือเป็นการออกใบอนุญาตที่ไม่ได้ผ่านการพิจารณาที่รอบด้าน
- มติคณะรัฐมนตรีวันที่ 20 กันยายน 2554 เห็นชอบแนวทางการรักษาตำแหน่งวงโคจร 120 องศาตะวันออกโดยให้บริษัทไทยคมเป็นผู้ดำเนินการเท่านั้น และให้เป็นหน้าที่ของ กสทช. ในการพิจารณาอนุญาตตามข้อกำหนดใน พรบ. องค์กรฯ ต่อไป ดังนั้นเมื่อประเทศไทยสามารถรักษาตำแหน่งวงโคจรได้แล้ว ทาง กทค. ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเร่งรัดออกใบอนุญาต และควรรอให้มีการออกหลักเกณฑ์ตามกระบวนการในกฎหมายก่อน
- ทีมเลขานุการฯ ของสำนักงาน กสทช. ได้จัดทำข้อเสนอให้กับคณะอนุกรรมการฯ ว่าการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมจัดเป็นกิจการโทรคมนาคมที่ไม่ใช้คลื่นความถี่ ดังนั้นจึงไม่ต้องประมูลคลื่นความถี่ โดยไม่ได้นำเสนอเหตุผลหรือหลักฐานสนับสนุนในเอกสารใดๆ มาด้วย ทั้งที่เป็นประเด็นสำคัญตามเจตนารมณ์กฎหมาย
- ในการประชุมอนุกรรมการฯ ครั้งที่ 4 (วันที่ 11 มิถุนายน 2555) ดร.สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์ และนายนิมิตร์ เทียมอุดม เสียงข้างน้อยของคณะอนุกรรมการที่เห็นต่าง ได้ขอให้มีการบันทึกความเห็นแย้งมติที่สนับสนุนแนวคิดว่าผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมไม่ต้องประมูลคลื่นความถี่ และที่ประชุมขอให้นำเสนอความเห็นทั้งที่สนับสนุนและคัดค้านให้กับที่ประชุม กทค. พิจารณา อย่างไรก็ตาม ทางทีมเลขานุการฯ กลับไม่ได้ทำบันทึกความเห็นต่างเข้าไปในที่ประชุม กทค. วันที่ 12 มิถุนายน 2555 ส่งผลให้ไม่ได้มีการพิจารณาและให้เหตุผลอย่างรอบด้านในที่ประชุม กทค. ก่อนตัดสินใจอนุมัติออกใบอนุญาตให้กับไทยคมในวันที่ 26 มิถุนายน 2555
4.เงื่อนไขและหลักเกณฑ์ที่อาจกีดกันการแข่งขันในกิจการดาวเทียม
นอกเหนือจากประเด็นสำคัญเรื่องการตีความว่าผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมต้องประมูลคลื่นความถี่หรือไม่ หลักเกณฑ์การให้ใบอนุญาตบางข้อยังอาจสร้างเงื่อนไขที่แช่แข็งตลาดให้บริการดาวเทียมให้อยู่ในภาวะไร้การแข่งขันต่อไป ดังนี้
- เงื่อนไขการให้ใบอนุญาตกับบริษัทไทยคมกำหนดอายุใบอนุญาต 20 ปี โดยที่บริษัทสามารถดำเนินการขอต่ออายุได้ก่อนวันที่ใบอนุญาตสิ้นอายุไม่น้อยกว่า 30 วันแต่ไม่เกิน 10 ปี อีกทั้งแนวทางเบื้องต้นของ (ร่าง) หลักเกณฑ์และวิธีการอนุญาตประกอบกิจการดาวเทียมฯ ก็กำหนดให้ กสทช. มีอำนาจพิจารณาต่อใบอนุญาตให้ครอบคลุมระยะเวลาการให้บริการของดาวเทียมดวงอื่นๆ ที่ผู้ประกอบการจัดสร้างหรือจัดหามาในภายหลังเพื่อให้บริการเพิ่มเติมหรือให้บริการทดแทนได้ เงื่อนไขดังกล่าวมีประเด็นน่าสนใจ 2 ประการ คือ
o เมื่อพิจารณาว่าดาวเทียมมีอายุการใช้งานประมาณ 15 ปี หากบริษัทไทยคมสร้างดาวเทียมดวงใหม่ขึ้นไปทดแทนในปีที่ 15 ถึง 20 ก่อนหมดใบอนุญาต ไทยคมก็จะผูกขาดการใช้ตำแหน่งวงโคจรนั้นต่อไปอีก 15 ปี รวมทั้งสิ้น 30-35 ปี ดังนั้น ควรให้ใบอนุญาตไม่เกิน 20 ปี โดยไม่เปิดให้มีการต่ออายุ และควรกำหนดให้ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องคืนตำแหน่งวงโคจรกลับมาจัดสรรใหม่ก่อนหมดอายุใบอนุญาตทันทีหากตำแหน่งวงโคจรนั้นว่างเว้นลง เพื่อการใช้ประโยชน์ตำแหน่งวงโคจรให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
o หากกำหนดระยะเวลาแจ้งต่ออายุได้สั้นถึง 30 วัน และหากไทยคมตัดสินใจไม่ต่ออนุญาตดาวเทียม ผู้ประกอบการรายใหม่ที่ต้องการเข้าสู่ตลาดย่อมไม่มีเวลาเตรียมพร้อมในการขอใบอนุญาตและจัดสร้างดาวเทียมขึ้นไปแทนที่ภายในระยะเวลา 2 ปีตามข้อกำหนดของ ITU ซึ่งอาจสร้างเงื่อนไขให้เกิดการอ้างความจำเป็นในการรักษาสิทธิเช่นเดียวกับกรณีตำแหน่งโคจร 120 องศาตะวันออกขึ้นอีก
- แนวทางเบื้องต้นของ (ร่าง) หลักเกณฑ์และวิธีการอนุญาตประกอบกิจการดาวเทียมฯ กำหนดให้มีใบอนุญาตแบบที่สาม ประเภท ข สำหรับผู้ประกอบการไทยที่ไม่ได้เป็นเจ้าของดาวเทียม แต่สามารถเช่าช่องสัญญาณดาวเทียมจากผู้ประกอบการต่างชาติ เงื่อนไขดังกล่าวอาจช่วยเปิดโอกาสให้มีการแข่งขันมากขึ้นเพราะผู้ให้บริการผ่านดาวเทียมจะมีตัวเลือกในการเช่าช่องสัญญาณนอกเหนือจากดาวเทียมของบริษัทไทยคม อย่างไรก็ตาม กทค. ยังไม่ได้กำหนดนิยามสิทธิให้เช่าช่องสัญญาณ (landing rights) รวมถึงเงื่อนไขในการได้รับสิทธิของดาวเทียมต่างชาติให้ชัดเจน เงื่อนไขที่ไม่ชัดเจนย่อมลดแรงจูงใจของผู้ให้บริการช่องดาวเทียมต่างชาติในการขอสิทธิดังกล่าว
- ในเงื่อนไขการให้ใบอนุญาตกับบริษัทไทยคมมีการกำหนดว่า หากไทยคม ซึ่งเป็นผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะส่งเอกสารจองสิทธิการใช้งานวงโคจรเพิ่มเติมที่ตำแหน่งวงโคจรใดๆ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นเรื่องให้สำนักงานพิจารณาดำเนินการ รวมถึงหากประสงค์จะนำดาวเทียมมาให้บริการเพิ่มเติมที่วงโคจรใดๆ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบก่อนการดำเนินการ เงื่อนไขดังกล่าวอำนวยความสะดวกให้กับไทยคม ซึ่งเป็นผู้ประกอบการรายเดิมในการขยายสิทธิการใช้วงโคจรอันมีจำกัด และอาจทำให้ไม่มีวงโคจรเหลือพอสำหรับรายใหม่ ดังนั้น ดาวเทียมหนึ่งดวงควรได้รับสิทธิวงโคจรเพียงตำแหน่งเดียวต่อหนึ่งใบอนุญาตเท่านั้น เพื่อเป็นการรักษาวงโคจรบางส่วนสำหรับผู้ขอรับใบอนุญาตรายใหม่ในอนาคต
นอกจากนั้น คณะทำงานฯ มีข้อเสนอเชิงนโยบายว่า กสทช. และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ควรพิจารณาเพื่อส่งเสริมให้เกิดการแข่งขันในกิจการให้บริการดาวเทียมมากขึ้นในอนาคต ดังนี้
- ดำเนินนโยบายเปิดน่านฟ้า นั่นคือ การเปิดให้ผู้ประกอบการต่างชาติเข้ามาใช้สิทธิวงโคจรของประเทศ และ/หรืออนุญาตให้ผู้ประกอบการต่างชาติสามารถให้บริการเช่าช่องสัญญาณดาวเทียมกับผู้ใช้บริการผ่านดาวเทียมในประเทศ นโยบายดังกล่าวจะช่วยเปิดตลาดบริการโครงข่ายและช่องสัญญาณดาวเทียมให้ผู้ใช้บริการมีทางเลือกมากขึ้น ส่งผลให้อัตราค่าบริการถูกลงและคุณภาพบริการดีขึ้น มีหลายประเทศในเอเชียที่ดำเนินนโยบายดังกล่าว อาทิ ญี่ปุ่น ซึ่งใช้บริการดาวเทียมไอพีสตาร์ของบริษัทไทยคมสำหรับบริการอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง ดังนั้นควรมีการยกเลิกเงื่อนไขให้สถานีดาวเทียมภาคพื้นดินต้องใช้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมของผู้ประกอบการไทยเท่านั้น ดังเช่นที่บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด พยายามเรียกร้องในช่วงที่ผ่านมา
- เนื่องจากผู้ให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเป็นเจ้าของโครงข่าย ซึ่งสามารถกีดกันผู้ใช้บริการด้วยเหตุผลทางธุรกิจและการเมือง (เช่นเดียวกับสถานีดาวเทียมภาคพื้นดินที่เป็นจุดเชื่อมต่อกับโครงข่ายการสื่อสารดาวเทียม) กสทช. ควรพัฒนากฎเกณฑ์และเครื่องมือในการกำกับดูแลให้มีประสิทธิภาพในการป้องกันการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรมและเลือกปฏิบัติ เช่น ป้องกันการเลือกปฏิบัติทางราคากับผู้ขอใช้บริการที่มีลักษณะหรือประเภทเดียวกัน ปัญหาดังกล่าวเห็นได้ชัดในกรณีของบริการอินเทอร์เน็ตผ่านดาวเทียม เพราะบริษัทไทยคมมีบริษัทลูกคือ CS Loxinfo ทำให้บริษัทที่ต้องการแข่งขัน เช่น ทีโอที หรือ กสท. ไม่สามารถแข่งขันได้อย่างทัดเทียม และส่งผลให้ค่าบริการอินเทอร์เน็ตผ่านดาวเทียมของไทยมีราคาสูงมากเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่น
5.บทสรุป
พรบ.องค์กรฯ และ พรบ.ประกอบกิจการโทรคมนาคม ถูกออกแบบมาเพื่อส่งเสริมศักยภาพทางการแข่งขันในกิจการโทรคมนาคมผ่านวิธีการประมูลคลื่นความถี่ รวมถึงปฏิรูปวิธีการอนุญาตให้ใช้ทรัพยากรอันจำกัดของรัฐจากระบบสัมปทานไปสู่ระบบใบอนุญาตที่มีความโปร่งใสมากกว่า อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจทางนโยบายของ กสทช. ไม่ว่าจะเป็นการตีความว่าการให้บริการโครงข่ายดาวเทียมเป็นกิจการที่ไม่ใช้คลื่นความถี่ จึงสามารถออกใบอนุญาตให้กับไทยคมโดยไม่ต้องประมูลคลื่น การกำหนดเงื่อนไขใบอนุญาตให้ผู้ประกอบการรายเดิมและรายเดียวในขณะนี้สามารถต่ออายุใบอนุญาตหรือขอสิทธิการใช้วงโคจรเพิ่มเติม รวมถึงความผิดปกติในกระบวนการกำหนดนโยบายที่ทำอย่างเร่งรัด ล้วนไม่ได้สะท้อนให้เห็นถึงความพยายามในการส่งเสริมศักยภาพการแข่งขันในกิจการดาวเทียมแต่อย่างไร
เทคโนโลยีการสื่อสารผ่านดาวเทียมสร้างประโยชน์มหาศาลทั้งในเชิงเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง อีกทั้งความต้องการในการใช้ดาวเทียมสื่อสารก็มีแต่จะเติบโตขึ้นทุกวัน การออกฎกติกาที่เป็นอุปสรรคต่อการเปิดเสรีตลาดดาวเทียมย่อมสร้างความเสียหายทั้งในทางเศรษฐกิจและสังคมให้กับประเทศมากมาย กสทช. จึงควรพิจารณาใช้อำนาจกำกับดูแลตามกฎหมายเพื่อปลดแอกกิจการดาวเทียมออกจากระบบสัมปทาน และสนับสนุนให้เกิดการแข่งขันอย่างแท้จริง